Fastation

ห้องแสดงนิทรรศการ

โค้งสุดท้าย Thailand Biennale, Phuket 2025 ก่อนปิดม่านเมืองภูเก็ต

24/04/2026

• มหกรรมศิลปะร่วมสมัยนานาชาติ Thailand Biennale, Phuket 2025 กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้าย โดยจะจัดแสดงถึงวันที่ 30 เมษายน 2569 • ผลงานศิลปะจากศิลปินไทยและนานาชาติถูกจัดแสดงในพื้นที่จริงกว่า 20 แห่งทั่วเกาะภูเก็ต เพื่อผสานศิลปะเข้ากับบริบทของเมืองและธรรมชาติ • นิทรรศการนี้มีเป้าหมายเพื่อเปลี่ยนภาพลักษณ์ของภูเก็ตจากเมืองท่องเที่ยวสู่การเป็นจุดหมายปลายทางด้านศิลปะและวัฒนธรรมระดับนานาชาติลมร้อนของเดือนเมษายนอาจชวนให้หลายคนนึกถึงการพักผ่อนริมชายหาด แต่สำหรับภูเก็ตในปีนี้ บรรยากาศของเมืองกลับอบอวลไปด้วยมวลของความคิดสร้างสรรค์ที่ลุ่มลึกกว่านั้น มหกรรมศิลปะร่วมสมัยนานาชาติ Thailand Biennale, Phuket 2025 กำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้ายอย่างเป็นทางการแล้ว นี่คือห้วงเวลาสำคัญที่เราจะได้เห็นภูเก็ตสลัดภาพจำของเมืองท่องเที่ยวตากอากาศ เพื่อสวมบทบาทใหม่ในการเป็นพื้นที่แห่งศิลปะร่วมสมัย พื้นที่ของการตั้งคำถาม และการเรียนรู้ร่วมกัน ภายใต้แนวคิดหลักที่ชวนขบคิดอย่าง “นิรันดร์ [กัลป์]” (Eternal [Kalpa]) ก่อนที่งานทั้งหมดจะรูดม่านปิดฉากลงในวันที่ 30 เมษายน 2569 นี้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เทศกาลนี้ไม่ได้จำกัดงานศิลปะให้อยู่แค่ในแกลเลอรีสี่เหลี่ยม แต่ศิลปินทั้งไทยและต่างชาติได้เปลี่ยนเกาะภูเก็ตให้กลายเป็นผืนผ้าใบขนาดใหญ่ และนี่คือพิกัดสำคัญกว่า 20 จุดทั่วทั้งเกาะ ซึ่งถูกร้อยเรียงไว้ใน 3 เส้นทางหลักที่ผู้รักศิลปะและนักเดินทางไม่ควรพลาด • เมืองเก่าเล่าใหม่ ศิลปะในจังหวะชีวิตชุมชนการเดินทางเพื่อทำความเข้าใจคำว่า "นิรันดร์ [กัลป์]" เริ่มต้นได้ดีที่สุดในย่านเมืองเก่าและใจกลางเมืองภูเก็ต ในเส้นทาง Heritage & City Vibes นี้ ผลงานศิลปะแบบเฉพาะพื้นที่ (site-specific) ไม่ได้ทำตัวแปลกแยกออกจากบริบทแวดล้อม แต่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปอยู่ท่ามกลางสถาปัตยกรรมเก่าแก่และถนนสายมรดกอย่างเป็นธรรมชาติ ผู้ชมจะได้สัมผัสงานศิลปะในสถานที่ซึ่งมีความหมายทางจิตวิญญาณและประวัติศาสตร์ของชุมชน ไม่ว่าจะเป็น หอศิลป์ร่วมสมัยภูเก็ต, โรงหนังเพิร์ล, เพิร์ลโบว์ล, ธนาคารกรุงเทพพาณิชย์การ, บ้านเทอร์เทิลภูเก็ต, หยี่เต้งคอมเพล็กซ์, ดีซี ภูเก็ตทาวน์ และศาลเจ้าจุ้ยตุ่ยพื้นที่เหล่านี้ถูกตีความใหม่ผ่านสายตาของศิลปินร่วมสมัยระดับแนวหน้า เราจะได้เห็นผลงานอันทรงพลังของ เมลาติ ซูร์โยดาร์โม, โอ๊ต มณเฑียร และ ไทกิ ศักดิ์พิสิษฐ์ ที่เนรมิตให้พื้นที่โรงหนังเพิร์ลมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่ ทาลอย ฮาวินี และ อู๋ เจิง ได้ฝากร่องรอยไว้ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชย์การ ส่วน ปรัชญา พิณทอง เลือกสื่อสารผ่านพื้นที่หยี่เต้งคอมเพล็กซ์ ร่วมด้วยงานของ ริวเอะ นิชิซาวะ ณ หอศิลป์ร่วมสมัยภูเก็ต และผลงานของ อารยา ราษฎร์จำเริญสุข ณ ดีซี ภูเก็ตทาวน์ ทุกชิ้นงานบนเส้นทางนี้ล้วนชวนให้เรามองประวัติศาสตร์ของย่านเมืองเก่าด้วยมุมมองที่เปลี่ยนไปจากเดิม • ศิลปะนอกเมือง บทสนทนาลึกซึ้งระหว่างมนุษย์และธรรมชาติเมื่อขยับขยายเส้นทางออกจากความวุ่นวายของตัวเมือง เส้นทาง Beyond the City, where Art Meets Nature จะพาเราเข้าไปสำรวจภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและพื้นที่ชุมชนรอบนอก งานศิลปะในเส้นทางนี้หยั่งรากลึกลงไปในวัฒนธรรมท้องถิ่น ระบบนิเวศ และรอยต่อระหว่างวิถีชีวิตมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม สถานที่จัดแสดงล้วนมีเรื่องราวเฉพาะตัวและสะท้อนบริบทของภูเก็ตได้อย่างเฉียบคม อาทิ โรงแรมเมลโล พิลโล, บ้านหลังแรกของหลวงอำนาจนรารักษ์, ศาลเจ้ากะทู้, สวนสาธารณะลานกีฬากะทู้ (โรงเหล้าเก่า), เหมืองเจ้าฟ้า และจุดชมวิวระดับประเทศอย่างแหลมพรหมเทพศิลปินได้เปิดบทสนทนาระหว่างศิลปะและบริบทแวดล้อมได้อย่างน่าทึ่ง ไฮไลต์ที่ต้องไปเยือนคือผลงานของ แอนดรูว์ โธมัส หวง ที่ศาลเจ้ากะทู้ และงานของ ลุอานา วิทรา บริเวณสวนสาธารณะลานกีฬากะทู้ ซึ่งอดีตเคยเป็นโรงเหล้าเก่า รวมไปถึงการนำเสนอของ ทุย เทียน เหงียน ณ โรงแรมเมลโล พิลโล และผลงานชวนตั้งคำถามของ โนแลน ออสวอลด์ เดนนิส ที่ยืนหยัดเผชิญหน้ากับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ ณ แหลมพรหมเทพ • ชุบชีวิตมรดกความทรงจำอีกหนึ่งมิติอันเฉียบคมของเทศกาลครั้งนี้ คือเส้นทาง Heritage Reimagined ซึ่งชวนเราไปสำรวจร่องรอยของอดีต ทั้งอาคารเก่า พื้นที่ริมทะเล และภูมิทัศน์ที่เคยมีความหมายอย่างยิ่งในหน้าประวัติศาสตร์เมือง ศิลปินได้จับเอาความทรงจำเหล่านี้มาตีความใหม่ เชื่อมโยงอดีตเข้ากับจินตนาการแห่งปัจจุบัน ผ่านจุดจัดแสดงสำคัญอย่าง สวนสาธารณะสะพานหิน, อุโมงค์ป่าโกงกางสะพานหิน, อาคารยิมเนเซียม 4,000 ที่นั่ง, อาคารพูนผลพลาซ่า, อาคารเบจ และจุดชมวิวเขารังพื้นที่แห่งกาลเวลาเหล่านี้ถูกเติมเต็มด้วยผลงานระดับมาสเตอร์พีซ นำโดย ริวอิจิ ซากาโมโตะ และ ชิโระ ทาคะทานิ ที่สร้างสรรค์งาน ณ อาคารยิมเนเซียม 4,000 ที่นั่ง งานของ ปิตุพงษ์ เชาวกุล และ เมแกน โคป ที่สวนสาธารณะสะพานหิน ผลงานของ เอจิ ซูมิ บริเวณอุโมงค์ป่าโกงกางสะพานหิน การนำเสนอของ ไฉ้ หมิงเลี่ยง และ เจิ้ง มาเลอร์ ณ อาคารพูนผลพลาซ่า และงานของ อิบราฮิม มาฮามะ ที่จัดวาง ณ จุดชมวิวเขารัง ซึ่งทั้งหมดร่วมกันขยายความหมายของมรดกและกาลเวลาได้อย่างสมบูรณ์แบบ • ยิ่งกว่านิทรรศการ คือการสลักร่องรอยไว้ให้เมืองนัยสำคัญของการจัด Thailand Biennale, Phuket 2025 ไม่ได้หยุดอยู่แค่การดึงศิลปินระดับโลกมาจัดแสดงงาน แต่คือการสร้างนิเวศทางศิลปะระยะยาวให้แก่ประเทศ ซาบีดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ได้ให้มุมมองที่น่าสนใจว่า ความน่าจดจำของงานนี้อยู่ที่การเปิดพื้นที่ใหม่ให้ภูเก็ตถูกมองผ่านสายตาอีกแบบหนึ่ง เป็นพื้นที่ที่ศิลปะเชื่อมต่อกับเมือง ชุมชน ธรรมชาติ และผู้คนได้อย่างแท้จริง พร้อมทั้งสร้างแรงกระเพื่อมให้เกิดขึ้นกับทั้งชาวภูเก็ตและนักเดินทางผู้มาเยือนเทศกาลนี้จึงเป็นก้าวสำคัญที่ช่วยสลัดภาพจำเดิมๆ ของภูเก็ต และผลักดันให้ก้าวไปสู่การเป็น "จุดหมายปลายทางทางศิลปะและวัฒนธรรมระดับนานาชาติ" ซึ่งสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ที่ริเริ่มจัดมหกรรมศิลปะในรูปแบบ 'เบียนนาเล่' (การแสดงศิลปะสองปีครั้ง) หมุนเวียนไปตามจังหวัดต่างๆ ตั้งแต่กระบี่ในปี 2561, โคราชในปี 2564, เชียงรายในปี 2566 และล่าสุดที่ภูเก็ตในปี 2568 นี้ เพื่อกระตุ้นพัฒนาการในแวดวงศิลปะร่วมสมัยไทยและส่งเสริมการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัฒนธรรมท้องถิ่น • โค้งสุดท้าย ก่อนประสบการณ์จะกลายเป็นความทรงจำเสน่ห์ที่ลอกเลียนแบบไม่ได้ของงานศิลปะแบบเฉพาะพื้นที่ (site-specific) ใน Thailand Biennale ครั้งนี้ คือความหมายที่ลึกซึ้งเมื่อเราได้ไปยืนสัมผัสอยู่ ณ พื้นที่จริง ในช่วงเวลาจริง เมื่อถึงกำหนดสิ้นสุดเทศกาล ประสบการณ์หลายอย่าง ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างชิ้นงานกับบริบทแวดล้อม หรือความรู้สึกขณะเดินหลงเข้าไปในตรอกซอกซอยของเกาะภูเก็ตเพื่อค้นหางานศิลปะ อาจถ่ายทอดหรือสร้างซ้ำให้เหมือนเดิมไม่ได้อีกช่วงเวลาโค้งสุดท้ายของเทศกาลนี้จึงเป็นดั่งหมุดหมายเวลาสำคัญที่เราควรออกเดินทางไปพบกับหน้าประวัติศาสตร์ของวงการศิลปะร่วมสมัยไทย ไปสัมผัสกับอีกแง่มุมหนึ่งของเกาะภูเก็ตก่อนที่นิทรรศการระดับโลกนี้จะกลายเป็นเพียงความทรงจำอันงดงามงาน Thailand Biennale, Phuket 2025 จัดแสดงไปจนถึงวันที่ 30 เมษายน 2569 ตามจุดจัดแสดง 20 แห่งทั่วเกาะภูเก็ต ไม่ว่าจะเป็นย่านเมืองเก่า สะพานหิน เมืองกะทู้ หรือแหลมพรหมเทพ ดูพิกัดแผนที่จุดจัดงานหลักได้ที่ลิงก์แผนที่ของนิทรรศการ และติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อวางแผนการเดินทางได้ที่เว็บไซต์ www.thailandbiennale.org หรือ Facebook: Thailand Biennale และ Instagram: thailand_biennaleแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับกรุงเทพธุรกิจhttps://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/art-living/1229959

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ห้องแสดงนิทรรศการ

เปรม บัวชุม x ปัญญ์ปุริ คืนชีวิตใหม่ให้ขยะอุตสาหกรรมสิ่งทอบนผนัง

22/04/2026

• ศิลปิน เปรม บัวชุม ร่วมมือกับแบรนด์เครื่องหอมไทย ปัญญ์ปุริ สร้างสรรค์ผลงานศิลปะจาก "ริมผ้า" ซึ่งเป็นขยะเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมสิ่งทอ • ผลงานไฮไลต์ 3 ชิ้นในนิทรรศการ "The Garden in Motion" ได้รับแรงบันดาลใจจากกลิ่นเครื่องหอมของปัญญ์ปุริ ได้แก่ ดอกมิโมซ่า ดอกมะลิ และดอกบัว • แนวคิดหลักของผลงานคือการสร้างมูลค่าเพิ่มและคืนชีวิตใหม่ให้ขยะอุตสาหกรรมสิ่งทอที่ย่อยสลายยาก ให้กลายเป็นศิลปะบนผนังเพื่อยืดอายุการใช้งานผลงานศิลปะที่เห็นแขวนอยู่บนผนังเหล่านี้...ส่วนตัวผู้เขียนดูแล้วเหมือนภาพหมู่มวลดอกไม้และทุ่งหญ้ากำลังพลิ้วยอดไปตามแรงลม ผลงานเหล่านี้ไม่ใช่งานจิตรกรรม แต่เป็นลายเซ็นของ เปรม บัวชุม อายุ 27 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการออกแบบผลิตภัณฑ์ (วิชาเอกสิ่งทอ) คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ศิลปินรุ่นใหม่ที่นำ ริมผ้า (Selvage) ซึ่งเป็นวัสดุเหลือใช้-เหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมสิ่งทอที่สุดท้ายกลายเป็น ขยะ มาเชื่อมโยงกับ งานฝีมือ อันประณีต จัดแสดงให้ชมในนิทรรศการชื่อ The Garden in Motion ณ เจริญนคร ฮอลล์ ไอคอนสยามโดยมี 3 ภาพไฮไลต์ที่ศิลปินใช้เครื่องหอมกลิ่นดอกมิโมซ่า ดอกมะลิ และดอกบัว ของ ปัญญ์ปุริ (PAÑPURI) แบรนด์เครื่องหอมไทยที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักในระดับสากล มาเป็นแรงบันดาลใจณัฐวุฒิ เฉลิมวันเพ็ญ และ เปรม บัวชุม (ภาพ : ไอคอนสยาม) • จับคู่ศิลปินอิสระกับแบรนด์ไทยระดับ Global“เราเน้นไปที่กลุ่มนักศึกษาและศิลปินคลื่นลูกใหม่ (Emerging Artists) ที่ยังไม่มีพื้นที่หรือแพลตฟอร์มในการแสดงออกอย่างเป็นรูปธรรม” ณัฐวุฒิ เฉลิมวันเพ็ญ Head of Business Relations and Art Community บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด กล่าวถึงการร่วมงานกับ เปรม บัวชุม ในการจัดนิทรรศการครั้งนี้จากนั้นใช้วิธีการจับคู่ (Matching) ศิลปินกับแบรนด์ไทยระดับสากล (Global Thai Product) เพื่อใช้ชื่อเสียงของแบรนด์เป็น สปริงบอร์ด (Springboard) ในการสร้างคอนเทนต์และช่วยให้คนรู้จักผลงานของศิลปินมากขึ้น เนื่องจากแบรนด์เหล่านี้มีภาพลักษณ์สะท้อนความเป็นไทยที่ชัดเจนในระดับสากล ขณะเดียวกันก็เพิ่มการรับรู้ใหม่ๆ ให้กับแบรนด์ด้วยมุมมองจากงานศิลปะ“มีการหารือกับผู้บริหารของปัญญ์ปุริเพื่อนำผลิตภัณฑ์ที่มีกลิ่นไอความเป็นไทยหรือกลิ่นใหม่ๆ ที่จะออกในช่วงเทศกาลสงกรานต์มาเป็นโจทย์ให้ศิลปินออกแบบผลงานชิ้นใหม่ คุณเปรมก็ได้ออกแบบผลงานชิ้นใหม่รวม 3 ชิ้น”นอกจากศิลปินได้ร่วมงานกับแบรนด์ไทยระดับสากล ไอคอนสยามยังมอบ ‘เจริญนคร ฮอลล์’ ให้เป็นพื้นที่แสดงงาน พื้นที่นี้มีความสำคัญ (High Prime Area) และมีผู้เข้าชม (Global Visitor) จำนวนมากถึงหลักแสนคนต่อวัน ซึ่งจะช่วยให้ศิลปินมีโอกาสต่อยอดไปสู่การขายผลงานได้จริง“เราหวังว่าพื้นที่ตรงนี้จะสนับสนุนให้ศิลปินอิสระสามารถผลิตผลงานและต่อยอดไปสู่การซื้อผลงานของเขาได้จริง นอกเหนือไปจากการจัดแสดงผลงานเพื่อความสวยงามเท่านั้น” ณัฐวุฒิ กล่าวผลงาน ‘ละอองความทรงจำ : มนต์สะกดแห่งมิโมซ่า’ และเครื่องหอมจากกลิ่นดอกไม้มิโมซ่าของปัญญ์ปุริริมผ้าโทนสีเหลืองและริมผ้าผสมกากเพชร กลายเป็นผลงานศิลปะ • ศิลปะบรรจบกลิ่นหอมผลงานไฮไลต์ชิ้นแรกที่สร้างสรรค์ขึ้นด้วยแรงบันดาลใจสำคัญที่ล้อไปกับโลกแห่งเครื่องหอมจากกลิ่นดอกไม้ 3 ชนิดของแบรนด์ปัญญ์ปุริ ได้แก่ ละอองความทรงจำ : มนต์สะกดแห่งมิโมซ่า (Whispering Memory – Mimosa, 2026) ขนาด 165 x 105 เซนติเมตรเปรมประทับใจในเสน่ห์เกสรเล็กๆ ของดอกมิโมซ่าที่เป็นพุ่ม และความโปร่งแสงของกลีบดอกสีเหลืองบอบบางเมื่อกระทบแสงแดด จึงเลือกใช้ริมผ้าโทนสีเหลืองที่มีความแวววาวหรือกากเพชร (Glitter) มาสร้างมิติให้ดูเหมือนดอกมิโมซ่าที่กำลังร่วงหล่นอย่างแผ่วเบาไฮไลต์ชิ้นที่สอง ลมหายใจเหนือน้ำนิ่ง : สัมผัสบริสุทธิ์แห่งมะลิ (Breath off Still Water – Jasmine, 2026) ขนาด 125 x 95 เซนติเมตรศิลปินจำลองภาพทุ่งดอกมะลิที่มีทั้งดอกบานและดอกตูม โดยใช้ริมผ้าสีขาวแทนสีดอกมะลิตัดกับริมผ้าสีเขียวแทนใบไม้ภายใต้แสงสว่าง ผลงานชิ้นนี้เน้นความรู้สึกที่เหมือนภาพหยุดนิ่ง (Still life) แต่ในขณะเดียวกันก็มีความเคลื่อนไหวเมื่อมีลมพัดผ่านเส้นด้ายผลงาน ‘ลมหายใจเหนือน้ำนิ่ง : สัมผัสบริสุทธิ์แห่งมะลิ’ผลงาน ‘หลังลมพัดผ่าน : ลำนำบัวหลวงกลางความสงัด’ไฮไลต์ชิ้นที่สาม หลังลมพัดผ่าน : ลำนำบัวหลวงกลางความสงัด (After the Wind – Lotus, 2026) ขนาด 125 x 95 เซนติเมตร ได้แรงบันดาลใจจากกลิ่นดอกบัวและภาพวาดสไตล์ Impressionist ของ Claude Monet โดยถ่ายทอดเป็นภาพบึงบัวที่มีดอกบัวและดอกไม้เกิดขึ้นในบึงน้ำตามฤดูกาลต่างๆที่น่าสนใจขึ้นไปอีกคือ เปรมบอกว่าเหตุที่วัสดุแต่ละภาพดูเหมือนลู่ไปกระแสลม เกิดจาก การปัดด้วยแปรง ด้วยมือของเขาเอง ดังนั้นผู้ซื้อผลงานไปสามารถใช้แปรงปัดได้เอง อยากให้ดอกไม้ลู่ไปในทิศทางแบบใดก็ปัดได้ตามใจชอบหรือถ้าติดตั้งผลงานไว้ในตำแหน่งที่มีลมธรรมชาติพัดผ่าน ภาพที่เห็นในแต่ละวันหรือแต่ละช่วงเวลาก็อาจไม่เหมือนเดิมผลงาน ‘ปฐมบทแห่งความอุดมสมบูรณ์ : ลำนำพฤกษา ขุนเขา และสายน้ำ’ริมผ้าที่ใช้สร้างสรรค์ผลงาน ปฐมบทแห่งความอุดมสมบูรณ์ฯในนิทรรศการThe Garden in Motion ยังมีผลงานน่าทึ่งอีกหลายชิ้นที่ศิลปินได้แรงบันดาลใจหลักจากธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรอบตัว อาทิ ปฐมบทแห่งความอุดมสมบูรณ์ : ลำนำพฤกษา ขุนเขา และสายน้ำ (The Symphony of Abundance, 2026) ขนาด 105 x 325 เซนติเมตรศิลปินนำความทรงจำจากการไปเที่ยวดอยที่เชียงใหม่มาสร้างสรรค์ โดยใช้สีม่วงสื่อถึงดอกลาเวนเดอร์ และสีเหลืองสื่อถึงดอกทานตะวัน เพื่อจำลองภาพทุ่งดอกไม้หลากสีที่เบ่งบานอย่างทรงพลังท่ามกลางวงล้อมของขุนเขาอันสงบนิ่งและท้องฟ้าที่ทอประกาย • ริมผ้าอุตสาหกรรม x ฝีมือชาวบ้านบางที ‘ความบังเอิญ’ ก็นำมาซึ่งผลงานใหม่ เช่น ‘ศิลปะจัดวาง’ ในนิทรรศการนี้ที่เกิดจากการค้นพบเทคนิคใหม่โดยบังเอิญสำหรับเศษผ้าที่มีขนาดเล็กเกินกว่าจะนำมาใช้บนเฟรมผ้าใบ ศิลปินได้นำไปให้ชาวบ้านช่วยทอด้วยเทคนิคดั้งเดิมของชุมชน ทำให้เกิด “เอฟเฟกต์” ที่ไม่ได้ตั้งใจเอฟเฟกต์ที่เกิดขึ้นจากความบังเอิญของกลุ่มช่างทอผ้าคือเมื่อชาวบ้านตัดเศษผ้าเพื่อให้พุ่งกระสวยได้ง่ายขึ้น จะเกิดริมผ้าที่ทิ้งตัวลงมาดูคล้ายกับ ดอกไม้ที่กำลังร่วงโรย หรือดูเป็น พวงมาลัย ก็ได้ เป็นรูปทรง (form) ใหม่ ที่ศิลปินนำมาต่อยอดเป็นงานศิลปะ โดยทำงานร่วมกับกลุ่มช่างทอในจังหวัดสุรินทร์ (บ้านเกิดของศิลปิน), ร้อยเอ็ด และ ขอนแก่นการใช้ทักษะฝีมือการทอผ้าของชาวบ้านผสมผสานกับการออกแบบและการจัดลำดับสีของศิลปิน เกิดเป็นชิ้นงานที่มีผู้สนใจซื้อไปเป็นของประดับตกแต่งสถานที่ ช่วยให้ชาวบ้านมีรายได้เสริมจากการสร้างสรรค์ผลงานที่ได้มาตรฐานตามที่ต้องการThe Dawn of Living Remnants, 2026ผลงานศิลปะจัดวางอีกชิ้นคือการนำผลงานที่ศิลปินเคยได้รับรางวัลชนะเลิศระดับประเทศจากโครงการ RECO Young Designer การประกวดแฟชั่นดีไซน์อัพไซคลิ่ง ปี 2563 จัดโดยบริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) เป็นการออกแบบชุดโอกูตูร์ที่ผลิตจากวัสดุรีไซเคิลไม่น้อยกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ผลงานที่ชนะคือชุดในคอลเลกชัน The Origin of Reverse ‘เปรม’ ใช้แนวคิดเรื่องบิ๊กแบง (Big Bang) หรือการระเบิดจากภายในเพื่อสื่อถึงการเกิดใหม่ โดยออกแบบให้มีรูปทรงเหมือนดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่งศิลปินนำชุดที่ได้รับรางวัลดังกล่าวซึ่งเป็นชุดแนว Conceptual ใส่ไม่ได้จริงในชีวิตประจำวัน มาปรับเปลี่ยนวิธีการจัดวางใหม่ (Installation) โดยจับวัสดุตั้งขึ้นเพื่อให้ดูสวยงามและเข้ากับพื้นที่จัดแสดง จนบางครั้งผู้ชมอาจดูไม่ออกว่าเคยเป็นชุดมาก่อน เรียกผลงานนี้ว่า The Dawn of Living Remnants, 2026 • ทุ่งดอกไม้ในจินตนาการเปรมเล่าถึงแนวคิดการนำเศษผ้า (ริมผ้า) ที่ถูกเก็บไว้ในโกดังเพื่อรอการรีไซเคิลมาใช้ประโยชน์ว่า เนื่องจากกระบวนการรีไซเคิลปกติต้องใช้ปริมาณมหาศาลจึงจะคุ้มทุน ซึ่งเป็นการร่วมงานกันกับโรงงานทอผ้าเจ้าของแบรนด์ One More Thing ผลิตภัณฑ์จากผ้าทอที่ไม่เหมือนผ้าพิมพ์ตัวอย่างผลิตภัณฑ์แบรนด์ One More Thingผลงาน 'Mint Bloom Melody, 2026'การทำงานศิลปะลักษณะนี้ของเขาเริ่มจาก คัดแยกตามขนาด (สั้น-ยาว, เล็ก-ใหญ่) และ คัดแยกตามกลุ่มสี เพื่อประเมินว่ามีปริมาณวัสดุเพียงพอที่จะสร้างสรรค์ผลงานแต่ละชิ้นหรือไม่"สิ่งที่เราทำคล้ายกับการ คัดแยกขยะ โดยนำริมผ้ามาจัดแบ่งเป็น กลุ่มโทนสีต่างๆ และแยกประเภทพิเศษไว้ต่างหาก เช่น กลุ่มที่มีความแวววาวหรือมีกากเพชรขั้นตอนสำคัญคือการตรวจสอบ สีแต่ละกลุ่มมีปริมาณมากน้อยแค่ไหน เพื่อให้มั่นใจว่าจะมีวัสดุเพียงพอสำหรับสร้างสรรค์ผลงานในขนาดที่ต้องการ จากนั้นเป็นการ จับคู่สีกับจินตนาการ เราจะเปรียบเทียบวัสดุที่มีอยู่ในมือกับภาพในหัวว่ามีความสอดคล้องกันหรือไม่ ก่อนตัดสินใจเลือกใช้" เปรม กล่าวด้วยว่าความท้าทายของงานศิลปะลักษณะนี้คือ ความไม่แน่นอน เนื่องจากเป็นเศษวัสดุเหลือทิ้ง จึงไม่สามารถสั่งซื้อเหมือนสั่งซื้อสีวาดภาพทั่วไปที่ต้องการเมื่อใดก็ซื้อเพิ่มได้เมื่อริมผ้าหมด ก็ต้องปรับเปลี่ยนและแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆ เช่น นำสีอื่นมาแทรก ยอมให้พื้นที่ของสีนั้นน้อยลงกว่าที่ตั้งใจไว้แต่แรก ไปจนถึงสเก็ตช์ภาพขึ้นใหม่ในหัว • จากริมผ้าสู่ผืนศิลป์ศิลปินมองว่าการนำ ริมผ้า ซึ่งเป็นเศษวัสดุหรือ “ขยะอุตสาหกรรมสิ่งทอ” มาทำเป็นงานศิลปะ ควรเป็นการสร้าง มูลค่าเพิ่ม ให้ได้มากที่สุด เนื่องจากวัสดุเหล่านี้มักเป็นใยสังเคราะห์ที่ไม่ใช่ธรรมชาติ มีอายุการใช้งานนานและย่อยสลายยาก “การนำมาทำเป็นงานศิลปะติดตั้งบนผนังจะช่วยให้วัสดุเหล่านี้มีชีวิตอยู่ต่อได้อีก 10-20 ปี แทนที่จะถูกทิ้งไว้ในกองขยะหรือรอการนำไปรีไซเคิลซึ่งต้องใช้ปริมาณมากและกระบวนการที่ซับซ้อน” เปรมกล่าวและว่า เหตุที่เขาเลือกถ่ายทอดผลงานเป็น ‘ภาพธรรมชาติ’ มีเหตุผลหลายประการ • ความสอดคล้องของวัสดุ: เศษผ้าหรือ ‘ริมผ้า’ มีคุณสมบัติ 'เบาและพลิ้วไหว' จึงเห็นว่ามีความเหมาะสมที่จะนำมาถ่ายทอดเป็นสิ่งที่ดูเป็นธรรมชาติ เช่น เส้นด้ายที่เคลื่อนไหวได้เมื่อมีลมพัดจะให้ความรู้สึกเหมือนหญ้าที่เอนไหวตามลม • เข้าใจง่ายและกระตุ้นจินตนาการ: ธรรมชาติเป็นสิ่งที่ผู้คนทั่วไป 'เข้าใจได้ง่าย' ศิลปินจึงใช้ภาพธรรมชาติเป็นเหมือนพื้นที่ว่าง (Space) ให้ผู้ชมได้เติมเต็มจินตนาการของตนเองว่าสิ่งที่เห็นคืออะไร ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ ทิวทัศน์ หรือสัตว์ป่า โดยไม่ได้กำหนดตายตัว • สร้างพื้นที่แห่งความสุขและการพักผ่อน: ศิลปินต้องการให้งานศิลปะช่วย จรรโลงใจ และเป็นพื้นที่ให้ผู้ชมได้ 'พักผ่อนจากความเครียด' โดยการดึงเอาความทรงจำจากการไปท่องเที่ยวธรรมชาติมาสร้างเป็นผลงานเพื่อให้ผู้ชมรู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้มองภาพเหล่านี้ในบ้าน • ธรรมชาติคือจุดเริ่มต้น: ในมุมมองของศิลปิน 'ธรรมชาติคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง' การนำเสนอจุดเริ่มต้นที่สวยงามผ่านแสง สี กลิ่น และการเคลื่อนไหว จะช่วยให้คนที่พบเห็นรู้สึกมีความสุขเปรม บัวชุม กับผลงาน ‘ละอองความทรงจำ : มนต์สะกดแห่งมิโมซ่า’ และเครื่องหอมจากกลิ่นดอกไม้มิโมซ่าของปัญญ์ปุริ (ภาพ : ไอคอนสยาม)“ที่สำคัญ หากเราไม่ใส่ใจกับธรรมชาติหรือสิ่งแวดล้อม อนาคตเราอาจเห็นธรรมชาติจากเศษผ้าก็เป็นได้” เปรมอยากฝากไว้ให้ช่วยกันคิดนิทรรศการ The Garden in Motion จัดแสดงวันนี้ถึง 30 เมษายน 2569 ตรวจสอบราคาภาพได้ที่จุดแสดงงานแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับกรุงเทพธุรกิจhttps://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/art-living/1228455

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม