คลังความรู้

Everyday knowledge for you

ประกันชีวิต

เอไอเอ ประเทศไทย คว้ารางวัล AMCHAM Corporate Impact Award 2026 ระดับ Platinum ติดต่อกันเป็นปีที่ 15 จากโครงการ AIA Sharing A Life 13

16/11/2026

เอไอเอ ประเทศไทย นำโดย คุณรพีพร วงศ์ทองคำ ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารองค์กรและภาพลักษณ์ เป็นตัวแทนเข้ารับมอบรางวัล “AMCHAM Corporate Impact Award 2026 – ระดับ Platinum” จากหอการค้าอเมริกันในประเทศไทย (AmCham Thailand) ต่อเนื่องเป็นปีที่ 15 จากโครงการ AIA Sharing A Life 13 หรือวันทำดีร่วมกันของชาวเอไอเอ ครั้งที่ 13 ซึ่งจัดขึ้นภายใต้แนวคิด “Stronger Together” เพื่อเน้นย้ำความสำคัญของการดูแลสุขภาพเชิงป้องกัน ผ่านการส่งมอบวัคซีนไข้หวัดใหญ่จำนวน 15,000 เข็มโดยไม่มีค่าใช้จ่าย เพื่อป้องกันการระบาดและลดความรุนแรงของโรค ให้แก่เจ้าหน้าที่ในสังกัดกรุงเทพมหานครทั้ง 50 เขต ที่มีความเสี่ยงสูงในการปฏิบัติหน้าที่ อาทิ เจ้าหน้าที่เก็บขยะ กวาดถนน และขุดเจาะ ตลอดจนกลุ่มเสี่ยงและกลุ่มเปราะบาง ผู้สูงอายุ ผู้ไร้บ้าน และผู้ที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น ครอบคลุมทั้งในจังหวัดสมุทรปราการ นครปฐม เพชรบุรี เชียงใหม่ และสงขลา ซึ่งรางวัลดังกล่าวสะท้อนถึงความมุ่งมั่นของเอไอเอ ประเทศไทย ในการดำเนินธุรกิจอย่างมีความรับผิดชอบต่อสังคมและชุมชน ตามหลักปรัชญาด้าน ESG ที่ยึดถืออย่างเคร่งครัด เพื่อมุ่งส่งเสริมความยั่งยืนและยกระดับคุณภาพชีวิตของคนไทยอย่างต่อเนื่อง ตามคำมั่นสัญญา ‘Healthier, Longer, Better Lives’

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ประกันชีวิต

เอไอเอ ประเทศไทย คว้ารางวัล “สุดยอดแบรนด์ทรงพลังของประเทศไทย ประจำปี 2026” ติดต่อกันเป็นครั้งที่ 8

12/11/2026

เอไอเอ ประเทศไทย นำโดย คุณรพีพร วงศ์ทองคำ ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารองค์กรและภาพลักษณ์ รับรางวัล “สุดยอดแบรนด์ทรงพลังของประเทศไทย ประจำปี 2026 (The Most Powerful Brands of Thailand 2026)” ในหมวดประกันชีวิต ติดต่อกันเป็นครั้งที่ 8 ซึ่งจัดโดยภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับเกียรติจาก ศาสตราจารย์ ดร.วิเลิศ ภูริวัชร อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นประธานมอบรางวัลแก่สุดยอดแบรนด์ทรงพลังอันดับ 1 ของประเทศไทย โดยเอไอเอ ยังคงครองแชมป์อันดับ 1 ในทุกเซ็กเมนต์ของกลุ่มผู้บริโภค สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมั่นที่ผู้บริโภคมีต่อแบรนด์เอไอเอมาอย่างยาวนานสำหรับ The Most Powerful Brands of Thailand เป็นโครงการวิจัยที่มุ่งประเมินความแข็งแกร่งของแบรนด์ ควบคู่กับการศึกษาปัจจัยที่ทำให้ผู้บริโภครู้จัก เลือกใช้ และเกิดความผูกพันกับแบรนด์ โดยทำการสำรวจผู้บริโภคชาวไทยจำนวน 24,000 ตัวอย่าง อายุระหว่าง 18-69 ปี ครอบคลุม 4 มิติ ได้แก่ ภาพลักษณ์ของแบรนด์ (Image) การรู้จักและการนึกถึงแบรนด์ โดยวัดจาก Top of mind (Awareness) ความชื่นชอบในแบรนด์ (Preference) และอัตราการใช้ผลิตภัณฑ์มากกว่าแบรนด์อื่น (Usage) จึงนับเป็นอีกความภาคภูมิใจและตอกย้ำถึงความมุ่งมั่นของเอไอเอ ที่ต้องการสนับสนุนให้คนไทยมีสุขภาพและชีวิตที่ดีขึ้น ตามคำมั่นสัญญา ‘Healthier, Longer, Better Lives’ โดยพิธีมอบรางวัลดังกล่าวจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ข่าวการเงิน

ถ้าวันหนึ่งต้องใช้ชีวิตลำพัง เงินที่มี จะพาเราไปได้ไกลแค่ไหน? คำถามจาก "วันคนโสด" 11.11

11/11/2026

พร้อมไหม? ถ้าวันหนึ่งเราต้องอยู่คนเดียว เปิดความลับ 11.11 จากวันคนโสด สู่เทรนด์เศรษฐกิจเพื่อคนหนึ่งคน (Single Economy)พร้อมไหม? ถ้าวันหนึ่งเราต้องอยู่คนเดียว เปิดความลับ 11.11 จากวันคนโสด สู่เทรนด์เศรษฐกิจเพื่อคนหนึ่งคน (Single Economy)เมื่อพูดถึงวันที่ 11.11 หลายคนคงนึกถึงเทศกาลช้อปปิ้งออนไลน์ หลายคนเตรียมกดตระกร้า รอโปรโมชันลดราคาครั้งใหญ่เพื่อจับจ่ายให้รางวัลตัวเอง แต่เบื้องหลังวันดังกล่าวยังมีอีกความหมายที่น่าสนใจ11 พฤศจิกายน หรือวันคนโสด หรือ Singles’ Day มีจุดเริ่มต้นจากประเทศจีน ภาพจำคือวันของคนไม่มีคู่ แต่วันนี้ Singles’ Day กำลังกลายเป็นเทศกาลการค้าสำคัญ  เพราะในยุคที่โลกหมุนมาถึงเทรนด์การใช้ชีวิตแบบคนโสด แต่งงานช้า มีลูกน้อยสมาชิกครัวเรือนลดจำนวนลง หรือเหลือเพียงคนเดียว สิ่งเหล่านี้ล้วนกำลังสร้างความเปลี่ยนทางเศรษฐกิจมากขึ้นด้วยเช่นกัน เมื่อผู้คนเลือกใช้ชีวิตด้วยตัวเองมากขึ้น พูดง่ายๆ หาเงินเอง ใช้เงินเอง เปย์ตัวเอง ภาพธุรกิจก็ต้องหันมาทำความเข้าใจผู้บริโภคที่เหลือเพียง “คนหนึ่งคน” มากกว่าเดิมตั้งแต่อาหารที่แบ่งขายในปริมาณพอดี ที่อยู่อาศัยขนาดเล็ก การท่องเที่ยวคนเดียว ไปจนถึงบริการด้านสุขภาพและการดูแลผู้สูงอายุ ล้วนเป็นตลาดที่มีโอกาสเติบโตตามรูปแบบการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไป“สิ่งเรียกว่า Single Economy หรือเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยคนโสดและครัวเรือนคนเดียว”แต่ภายใต้ความอิสระของการใช้ชีวิตคนเดียว ยังมีคำถามสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม คือวันนี้เราอาจมีรายได้เป็นของตัวเอง เลือกใช้เงินได้ตามต้องการ และไม่ต้องรับผิดชอบใคร แต่ถ้าวันหนึ่งเจ็บป่วยจนทำงานไม่ได้ หรือเข้าสู่วัยชราจนต้องมีคนดูแล เราจะมีเงินและความพร้อมมากพอหรือไม่?จากครอบครัวหลายคน สู่โลกที่คนหนึ่งคนต้องจัดการทุกอย่างเองภาพครอบครัวในอดีตอาจเป็นบ้านที่มีสมาชิกหลายรุ่นอาศัยอยู่ร่วมกัน ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ สามารถแบ่งเบากันได้ และเมื่อมีใครเจ็บป่วยหรือเข้าสู่วัยสูงอายุ ก็มักมีคนในครอบครัวคอยช่วยเหลือแต่เมื่อโครงสร้างประชากรและรูปแบบการใช้ชีวิตเปลี่ยนไป ครัวเรือนที่มีสมาชิกเพียงคนเดียวก็มีบทบาทมากขึ้นเช่นกันข้อมูลที่สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาตินำเสนอจากการสำรวจปี 2566 พบว่า คนโสดมีสัดส่วน 23.9% และในกลุ่มอายุ 15–49 ปี มีสัดส่วนถึง 40.5%ขณะที่ Euromonitor ระบุว่า ในปี 2567 ครัวเรือนคนเดียวคิดเป็น 28.7% ของครัวเรือนทั้งหมดในประเทศไทย และคาดว่าจำนวนจะเพิ่มขึ้นอีก 8.8% ในช่วงปี 2567–2572ซึ่งนิยามคำว่า “คนโสด” อาจไม่ได้หมายความว่าจะต้องอยู่คนเดียวเสมอไป เช่นเดียวกับคนที่อยู่คนเดียวก็ไม่ได้เป็นคนโสดทั้งหมด เพราะบางคนอาจเป็นผู้สูงอายุที่สูญเสียคู่ชีวิต หรือมีเหตุผลด้านการใช้ชีวิตที่ทำให้ต้องแยกออกมาอยู่ตามลำพัง เพราะฉะนั้นประเด็นสำคัญคือ การที่คนหนึ่งคนกำลังกลายเป็นหน่วยเศรษฐกิจที่ต้องตัดสินใจและรับผิดชอบเรื่องต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ตั้งแต่บ้าน อาหาร สุขภาพ ไปจนถึงการเงินSingle Economy เปลี่ยนพฤติกรรมผู้บริโภค ธุรกิจต้องคิดใหม่เพื่อคนหนึ่งคนกรรวี วงษ์ศิริเลิศ  Economist, Bnomics  โดยธนาคารกรุงเทพ สะท้อนมุมมองน่าสนใจว่า การอยู่คนเดียวไม่ได้หมายถึงการมีชีวิตที่โดดเดี่ยวเสมอไป สำหรับบางคน นี่คือรูปแบบชีวิตที่ให้อิสระ สามารถเลือกทำสิ่งที่ต้องการและจัดสรรรายได้ให้กับตัวเองได้อย่างเต็มที่โดยเฉพาะกลุ่ม SINK (Single Income, No Kids) หรือคนที่มีรายได้และไม่มีลูก ซึ่งอาจมีความยืดหยุ่นในการใช้จ่ายมากกว่าครัวเรือนที่ต้องรับผิดชอบสมาชิกหลายคนพฤติกรรมเหล่านี้กำลังทำให้คนโสดและคนที่ใช้ชีวิตคนเดียวกลายเป็นผู้บริโภคกลุ่มสำคัญที่ธุรกิจไม่สามารถมองข้ามได้ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือธุรกิจอาหารที่เริ่มมีผลิตภัณฑ์ขนาดสำหรับหนึ่งคน ร้านอาหารที่รองรับลูกค้าที่มาคนเดียว รวมถึงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องพัฒนาที่อยู่อาศัยขนาดเหมาะสมกับการใช้ชีวิตของคนหนึ่งคนขณะที่การท่องเที่ยวแบบ Solo Travel ก็เป็นอีกหนึ่งรูปแบบการบริโภคที่สอดคล้องกับความต้องการของผู้ที่ต้องการเดินทางด้วยตัวเองอีกธุรกิจที่ได้รับความสนใจคือธุรกิจสัตว์เลี้ยง เมื่อบางคนมองสัตว์เลี้ยงเป็นสมาชิกในครอบครัว ความต้องการจึงขยายไปตั้งแต่อาหารสัตว์พรีเมียม โรงพยาบาลสัตว์ ไปจนถึงบริการดูแลสัตว์เลี้ยงขณะที่ในอีกมุมก็มองว่า คนโสดมีกำลังซื้อสูงกว่าคนที่มีครอบครัว แต่มองอีกด้านจะเห็นว่าการใช้ชีวิตคนเดียวมีต้นทุนบางอย่างที่ต้องรับผิดชอบเต็มจำนวนแม้จะซื้ออาหารน้อยกว่าครอบครัวใหญ่ แต่ค่าเช่าบ้าน ค่าอินเทอร์เน็ต และค่าสาธารณูปโภคบางอย่างก็ไม่ได้ลดลงตามจำนวนสมาชิกในบ้านในทางเศรษฐศาสตร์ ประโยชน์จากการแบ่งต้นทุนร่วมกันในครัวเรือนเรียกว่า Economies of Scale in Household Consumption ซึ่งจะลดลงเมื่อครัวเรือนมีขนาดเล็กลงนั่นหมายความว่า คนโสดบางกลุ่มอาจมีรายได้เหลือสำหรับใช้จ่ายตามความต้องการของตัวเองมากขึ้น แต่ในอีกด้านหนึ่งก็อาจต้องเผชิญต้นทุนการดำรงชีวิตต่อหัวที่สูงขึ้นSingle Economy จึงไม่ได้เป็นเพียงโอกาสทางธุรกิจ แต่ยังสะท้อนโจทย์ด้านค่าครองชีพที่ต้องพิจารณาควบคู่กัน เพราะผู้บริโภคที่อยู่คนเดียวไม่ได้มีรายได้ กำลังซื้อ และรูปแบบการใช้ชีวิตเหมือนกันทั้งหมดเมื่อ Single Economy มาบรรจบกับสังคมสูงวัย โจทย์ใหญ่ไม่ใช่แค่อยู่คนเดียว แต่ต้องอยู่ให้ได้ “จนตาย”การใช้ชีวิตคนเดียวในวัยทำงานอาจเป็นเรื่องที่หลายคนเลือก เพราะมีอิสระในการตัดสินใจและจัดการชีวิตได้ด้วยตัวเองแต่เมื่ออายุมากขึ้น คำถามสำคัญอาจเปลี่ยนจากการเลือกว่าจะใช้ชีวิตแบบไหน ไปสู่การเตรียมพร้อมว่าจะดูแลตัวเองอย่างไรในวันที่ร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนเดิมโดยเฉพาะเมื่อประเทศไทยกำลังมีผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น ขณะที่ครอบครัวมีขนาดเล็กลงและมีลูกน้อยลงลองนึกภาพว่าหลังเกษียณเรายังต้องใช้ชีวิตต่อไปอีก 20–30 ปี หากวันหนึ่งเดินไม่สะดวก ใครจะช่วยซื้ออาหารให้? หากต้องไปพบแพทย์ ใครจะพาไป? และหากจำเป็นต้องมีผู้ดูแลประจำ เงินที่เตรียมไว้จะเพียงพอหรือไม่?คำถามเหล่านี้ทำให้ Single Economy เชื่อมโยงกับ Longevity Economy หรือเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการมีชีวิตยืนยาวขึ้นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้สูงอายุจึงมีโอกาสเติบโต ไม่ว่าจะเป็น Senior Living, Home Care, Telemedicine และบริการดูแลระยะยาวขณะเดียวกัน ที่อยู่อาศัยและสภาพแวดล้อมของเมืองก็ต้องปรับตัว เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัย แม้ไม่มีสมาชิกครอบครัวอาศัยอยู่ด้วยดังนั้น ความท้าทายของสังคมสูงวัยจึงไม่ได้อยู่แค่การมีเงินใช้หลังเกษียณ แต่ยังรวมถึงการเข้าถึงบริการสุขภาพและการดูแลที่จำเป็นในวันที่ไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้เต็มที่อิสระในการใช้ชีวิต อาจมาพร้อมความเสี่ยงทางการเงินที่ต้องรับผิดชอบเองข้อดีของการอยู่คนเดียวคือการได้ตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ ด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือ เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด ความรับผิดชอบทางการเงินอาจตกอยู่กับคนเพียงคนเดียวหากเกิดเจ็บป่วยจนไม่สามารถทำงานได้ รายได้ที่เคยมีอาจหยุดลงทันที แต่ค่าเช่าบ้าน ค่าผ่อนบ้าน และค่าใช้จ่ายประจำยังคงดำเนินต่อไปยิ่งไปกว่านั้น หากต้องเผชิญค่ารักษาพยาบาลหรือค่าใช้จ่ายในการดูแลระยะยาว ก็อาจกลายเป็นภาระทางการเงินที่สูงกว่าที่เคยวางแผนไว้ความเสี่ยงลักษณะนี้เรียกว่า Risk Concentration หรือความเสี่ยงที่กระจุกตัวอยู่กับคนคนเดียว เพราะไม่มีรายได้จากสมาชิกครอบครัวหรือเครือข่ายคนใกล้ชิดมาช่วยรองรับเมื่อเกิดปัญหาการอยู่คนเดียวจึงต้องให้ความสำคัญกับการวางแผนการเงินมากเป็นพิเศษ ไม่ใช่เพียงการมีเงินใช้ในแต่ละเดือน แต่ต้องเตรียมเงินสำรองฉุกเฉิน ออมและลงทุนเพื่อวัยเกษียณ รวมถึงวางแผนความคุ้มครองให้เหมาะสมกับความเสี่ยงของตัวเองประกันชีวิตยุคใหม่ จากการคุ้มครองคนข้างหลัง สู่การดูแลตัวเองในวันที่ไม่พร้อมประกันชีวิตยุคใหม่ ตอบรับรูปแบบครอบครัวเปลี่ยนไป และมีคนใช้ชีวิตคนเดียวมากขึ้น ความต้องการด้านความคุ้มครองก็อาจเปลี่ยนตามไปด้วยจากเดิมที่เน้น Family Protection หรือการคุ้มครองคนข้างหลัง อาจขยับมาสู่ Individual Protection หรือการคุ้มครองตัวเองมากขึ้น ซึ่งเกี่ยวข้องและครอบคลุมมากกว่าค่ารักษาพยาบาล รวมถึงการชดเชยรายได้เมื่อไม่สามารถทำงานได้ และค่าใช้จ่ายในการดูแลระยะยาวเพราะแม้จะมีประกันสุขภาพช่วยรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาล แต่หากต้องหยุดงานเป็นเวลาหลายเดือน ค่าเช่าบ้าน ค่าผ่อนรถ และค่าใช้จ่ายประจำก็ยังคงอยู่นี่จึงเป็นโจทย์ที่ธุรกิจประกันภัยต้องทำความเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคที่ใช้ชีวิตคนเดียวมากขึ้น ขณะที่สถาบันการเงินก็มีบทบาทในการสนับสนุนการออมและการลงทุน เพื่อสร้างความมั่นคงทางการเงินให้สามารถดูแลตัวเองได้ตลอดช่วงชีวิตจากการอยู่คนเดียว สู่การมีอิสระที่มาพร้อมความมั่นคงท้ายที่สุดแล้ว Single Economy ไม่ใช่เรื่องของคนโสดเพียงอย่างเดียว เพราะไม่ว่าเราจะมีคู่ มีลูก หรือมีครอบครัว วันหนึ่งก็อาจต้องเผชิญช่วงเวลาที่ต้องดูแลตัวเองมากขึ้นได้เช่นกันสิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การเลือกว่าจะมีคู่หรืออยู่คนเดียว แต่คือการเตรียมความพร้อมให้สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคง ไม่ว่าจะต้องเผชิญสถานการณ์แบบไหนสำหรับคนที่ใช้ชีวิตคนเดียว การวางแผนการเงิน การออมและลงทุนเพื่อวัยเกษียณ การดูแลสุขภาพ และการเตรียมความคุ้มครองที่เหมาะสม ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่ควรรอให้ถึงวันที่เกิดปัญหาแล้วจึงเริ่มต้นขณะที่ภาคธุรกิจต้องปรับตัวให้ทันกับโครงสร้างประชากรและความต้องการของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป ส่วนภาครัฐก็มีโจทย์สำคัญในการพัฒนาระบบสุขภาพและบริการดูแลระยะยาวให้เข้าถึงได้มากขึ้นสำหรับวันคนโสด 11.11 ปีนี้ การซื้อของให้รางวัลตัวเองอาจเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่หลายคนรอคอย แต่ของขวัญที่สำคัญกว่าอาจเป็นการเตรียมความพร้อมทางการเงินและสุขภาพ เพื่อให้เราสามารถดูแลตัวเองได้ แม้ในวันที่ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆเพราะการมีอิสระในการใช้ชีวิตวันนี้ จะมีความหมายมากขึ้น หากเรามีความมั่นคงเพียงพอที่จะดูแลตัวเองได้ในวันข้างหน้าแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับ pptvhd36https://www.pptvhd36.com/wealth/trick-trend/286908

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

างเศรษฐกิจ

ระบบบำนาญไทยพร้อมแค่ไหน ? เปิดผลจัดอันดับโลกและ 4 โจทย์ที่ต้องเร่งแก้

11/11/2026

เรื่อง : พฤฒินันท์ สุดประเสริฐ‘เงินบำนาญ’ หลักประกันสำคัญของคนทำงานที่ใฝ่ฝันอยากมีชีวิตหลังเกษียณอย่างมั่นคง แต่ในวันที่โลกเผชิญทั้งเศรษฐกิจผันผวน การก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย และรูปแบบงานยุคใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม ระบบบำนาญทั่วโลกกำลังเจอบททดสอบครั้งใหญ่ว่ายังรองรับอนาคตได้จริงหรือไม่“ประชาชาติธุรกิจ” พาถอดบทเรียนสำคัญจากรายงาน Marsh CFA Institute Global Pension Index (MCGPI) ประจำปี 2026 จากความร่วมมือระหว่าง Marsh, CFA Institute และสถาบัน Monash Centre for Financial Studies (MCFS) ที่สำรวจ 55 ระบบบำนาญ ครอบคลุมประชากร 66% ทั่วโลกร่วมหาคำตอบว่าทำไมบางประเทศถึงได้เกรด A และประเทศไทยต้องปรับโครงสร้างอย่างไรเพื่อให้คนเกษียณรอดพ้นจากความยากจนภาพรวมระบบบำนาญโลกรายงานระบุว่า อัตราการเจริญพันธุ์ที่ลดลงอย่างต่อเนื่องบวกกับอายุขัยเฉลี่ยของประชากรที่สูงขึ้น กำลังสร้างแรงกดดันมหาศาลต่อความยั่งยืนทางการเงินของระบบบำนาญทั่วโลกอย่างไรก็ตาม ภาพรวมระบบบำนาญทั่วโลกมีสัญญาณการปรับตัวดีขึ้น โดยคะแนนเฉลี่ยรวมของดัชนีเพิ่มขึ้น 1.1 จุด จากปี 2025รายงานเปิดเผย 6 ประเทศที่มีดัชนีระบบบำนาญ เกรด A ของโลก (คะแนนรวมมากกว่า 80 คะแนน) ได้แก่ เนเธอร์แลนด์ (85.8), เดนมาร์ก (84.1), ไอซ์แลนด์ (84.0), สิงคโปร์ (82.0), อิสราเอล (81.9) และออสเตรเลีย (80.6) ซึ่งก้าวขึ้นมารับเกรด A เป็นครั้งแรกในปีนี้เมื่อเจาะลงไปในแต่ละมิติของดัชนี พบประเทศที่ได้คะแนนสูงสุดในแต่ละมิติย่อย ดังนี้  •  ด้านความเพียงพอ (Adequacy) : คูเวต ได้คะแนนสูงสุดที่ 88.3 คะแนน  •  ด้านความยั่งยืน (Sustainability) : เดนมาร์ก ได้คะแนนสูงสุดที่ 84.8 คะแนน  •  ด้านธรรมาภิบาลและความน่าเชื่อถือ (Integrity) : ฟินแลนด์ ได้คะแนนสูงสุดที่ 90.5 คะแนนสำรวจดัชนีทั่วเอเชียขณะที่ดัชนีระบบบำนาญของประเทศในแถบเอเชียและอาเซียน นอกจาก ‘สิงคโปร์’ ที่ได้เกรด A เพียงที่เดียวและคะแนนสูงเป็นอันดับ 4 ของโลก สามารถแบ่งคะแนนตามเกรดได้ดังนี้กลุ่มเกรด B (คะแนน 70-79 คะแนน)  •  ซาอุดีอาระเบีย : 73.2 คะแนน (อันดับ 12 ของโลก)  •  คูเวต : 72.9 คะแนน (อันดับ 13 ของโลก)  •  ฮ่องกง (Hong Kong SAR) : 71.2 คะแนน (อันดับ 17 ของโลก)กลุ่มเกรด C+ (คะแนน 60-69 คะแนน)  •  โอมาน : 69.9 คะแนน (อันดับ 21 ของโลก)  •  กาตาร์ : 66.0 คะแนน (อันดับ 28 ของโลก)  •  คาซัคสถาน : 64.8 คะแนน (อันดับ 29 ของโลก)  •  มาเลเซีย : 61.1 คะแนน (อันดับ 35 ของโลก)  •  จีน : 60.6 คะแนน (อันดับ 36 ของโลก) ขยับขึ้นมาจากเกรด C ในปี 2025 จากการเพิ่มบำนาญขั้นต่ำและการปรับปรุงธรรมาภิบาลกลุ่มเกรด C (คะแนน 50-59 คะแนน)  •  ไต้หวัน : 59.7 คะแนน (อันดับ 37 ของโลก)  •  ญี่ปุ่น : 58.0 คะแนน (อันดับ 39 ของโลก)  •  เกาหลีใต้ : 56.4 คะแนน (อันดับ 45 ของโลก)  •  เวียดนาม : 54.6 คะแนน (อันดับ 47 ของโลก)  •  ไทย : 52.2 คะแนน (อันดับ 49 ของโลก)  •  อินโดนีเซีย : 50.7 คะแนน (อันดับ 50 ของโลก)กลุ่มเกรด D (คะแนนต่ำกว่า 50 คะแนน)  •  ฟิลิปปินส์ : 49.2 คะแนน (อันดับ 52 ของโลก)  •  อินเดีย : 46.8 คะแนน (อันดับ 53 ของโลก)ความต่าง 6 ประเทศอาเซียนเมื่อเจาะลึกลงไปใน 6 ประเทศอาเซียนที่มีการให้คะแนนดัชนีบำนาญ ปี 2026 พบผลที่น่าสนใจดังนี้  •  สิงคโปร์ (เกรด A – 82.0 คะแนน) : บริหารจัดการผ่านกองทุน Central Provident Fund (CPF) ที่ครอบคลุมแรงงานและผู้อยู่อาศัยถาวร โดยกำหนดให้ถอนเงินไปใช้ด้านที่อยู่อาศัยและการแพทย์ได้บางส่วน ขณะที่เงินส่วนใหญ่จะถูกล็อกไว้จ่ายเป็นรายได้ตลอดชีวิตผ่านระบบ CPF Life มีจุดแข็งโดดเด่นระดับโลกด้านธรรมาภิบาลและการกำกับดูแล (90.4 คะแนน)  •  มาเลเซีย (เกรด C+ – 61.1 คะแนน) : พึ่งพากองทุน Employee Provident Fund (EPF) เป็นหลัก มีสินทรัพย์บำนาญต่อ GDP ในระดับที่ดี และมีโครงสร้างการกำกับดูแลที่เข้มแข็ง  •  เวียดนาม (เกรด C – 54.6 คะแนน) : โดดเด่นด้านความเพียงพอของเงินบำนาญ (59.6 คะแนน) ซึ่งสูงกว่าไทยและอินโดนีเซีย แต่มีจุดอ่อนร้ายแรงในด้านความยั่งยืนทางการเงินระยะยาว (37.8 คะแนน) เนื่องจากระบบกองทุนบำนาญภาคเอกชนยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น  •  ไทย (เกรด C – 52.2 คะแนน) : แม้คะแนนรวมจะเพิ่มขึ้นจาก 50.6 คะแนนในปี 2025 แต่ยังมีข้อจำกัดสำคัญในมิติด้านความเพียงพอ (48.2 คะแนน) และความยั่งยืน (45.2 คะแนน)  •  อินโดนีเซีย (เกรด C – 50.7 คะแนน) : มีระบบประกันสังคมภาคบังคับ แต่ได้คะแนนมิติด้านความเพียงพอต่ำที่สุดในอาเซียน (39.7 คะแนน)  •  ฟิลิปปินส์ (เกรด D – 49.2 คะแนน) : แม้จะทำคะแนนด้านความยั่งยืนได้ดี (63.9 คะแนน) แต่คะแนนธรรมาภิบาลและการกำกับดูแล ต่ำที่สุดในภูมิภาค (35.7 คะแนน)เปรียบเทียบคะแนนดัชนีบำนาญโลก ปี 2026โจทย์สำคัญ ระบบบำนาญรายงาน MCGPI 2026 ชี้ให้เห็นว่า ระบบบำนาญและการสร้างรายได้หลังการเกษียณทั่วโลกกำลังเผชิญกับจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ จากปัจจัยกดดันเชิงโครงสร้างประชากรและวิถีการทำงานที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว1. วิกฤตโครงสร้างประชากร (Demographic Shift & Longevity Trap)อัตราการเจริญพันธุ์ที่ลดลงอย่างต่อเนื่องทั่วโลก ควบคู่กับอายุขัยเฉลี่ยของประชากรที่สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว กำลังสร้างภาระทางการเงินและความท้าทายมหาศาลต่อความยั่งยืนระยะยาวของระบบบำนาญการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงอายุทำให้สัดส่วนแรงงานวัยทำงานต่อผู้สูงเกษียณลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลให้ระบบบำนาญแบบจ่ายตามเก็บ (Pay-as-you-go) และกองทุนบำนาญของรัฐบาลหลายประเทศต้องตกอยู่ในภาวะตึงตัวทางการเงินอย่างหนัก2. เกณฑ์อายุเกษียณเดิมใช้ไม่ได้ผล (Outdated Traditional Retirement Age)เกณฑ์อายุเกษียณแบบดั้งเดิมที่กำหนดไว้ ณ อายุ 60 หรือ 65 ปี เริ่มไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงของสังคมยุคปัจจุบันที่ผู้คนมีอายุยืนยาวและมีสุขภาพแข็งแรงขึ้นอย่างมากการยึดติดกับเกณฑ์อายุเกษียณเดิมโดยไม่มีการปรับเปลี่ยน ทำให้ระยะเวลาที่ผู้สูงอายุต้องพึ่งพารายได้บำนาญยาวนานขึ้นกว่าในอดีต ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงที่เงินออมหลังเกษียณจะหมดลงก่อนสิ้นอายุขัย3. รูปแบบการทำงานที่เปลี่ยนไปและการเติบโตของ Gig Work (Evolving Work Patterns)เส้นแบ่งระหว่าง “ชีวิตการทำงาน” และ “การเกษียณอายุ” เริ่มเลือนรางลงอย่างเห็นได้ชัดจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของแรงงานอิสระ (Gig Workers), งานพาร์ตไทม์ และการทำงานแบบยืดหยุ่น ซึ่งแรงงานกลุ่มนี้มักเข้าไม่ถึงระบบบำนาญภาคบังคับของนายจ้างรายงานจึงย้ำว่า ความยืดหยุ่นในระบบบำนาญไม่ใช่สิ่งเลือกได้อีกต่อไป (Flexibility is no longer optional) แต่เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องปรับปรุง ทั้งในมิติของช่วงเวลาการเข้าถึงรายได้บำนาญ โครงสร้างผลิตภัณฑ์ทางการเงิน และการรองรับผู้สูงอายุที่ยังคงทำงานในบางรูปแบบหลังวัยเกษียณเจาะลึกมุมมองระบบบำนาญจากข้อมูลทั้งหมดที่นำเสนอไป หลาย ๆ คนที่อ่านมาถึงตรงนี้ อาจอยากทราบมุมมองของผู้ที่ทำการสำรวจและรายงานดัชนีดังกล่าวว่า ประเทศที่เป็นอันดับต้น ๆ ในดัชนี ทำอย่างไร มีระบบบำนาญเป็นอย่างไร และสำหรับประเทศไทยเอง ยังมีจุดไหนในระบบบำนาญที่ต้องไปพัฒนาต่อ“ประชาชาติธุรกิจ” ได้มีโอกาสถามเพิ่มเติมจาก Tim Jenkins, Partner ของ Marsh People and Investments และเป็นผู้เขียนหลักของรายงานดัชนีเงินบำนาญโลก Marsh CFA Institute Global Pension Index (MCGPI) ประจำปี 2026 ถึงมุมมองของระบบบำนาญ ทั้งของไทย และประเทศอื่น ๆ ที่น่าสนใจเหตุผล เนเธอร์แลนด์-เดนมาร์ก เบอร์ 1-2 โลกประเด็นแรกที่น่าสนใจ คือ การที่เนเธอร์แลนด์และเดนมาร์ก ได้รับการจัดอันดับดัชนีบำนาญ สูงเป็นอันดับ 1 และ 2 ของโลก โดยมีคะแนน 85.8 และ 84.1 คะแนนตามลำดับTim ให้ข้อมูลว่า เนเธอร์แลนด์และเดนมาร์ก ครองอันดับหนึ่งร่วมกัน เพราะพิสูจน์แล้วว่าจ่ายเงินดูแลคนแก่ได้จริง ระบบการเงินมั่นคงไม่เสี่ยงล้มละลาย และมีความโปร่งใสตรวจสอบได้สูง ขณะที่คนแก่ที่ไม่มีรายได้ จะได้รับเงินช่วยเหลือขั้นต่ำที่เพียงพอต่อการดำรงชีวิตจริงนอกจากนี้ สัดส่วนเงินบำนาญที่ได้รับต่อเดือนถือว่าสูงเมื่อเทียบกับเงินเดือนตอนยังทำงาน ทำให้หยุดทำงานแล้วไม่กระทบต่อคุณภาพชีวิต และลูกจ้างส่วนใหญ่มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพหรือบำนาญของบริษัทรองรับ และมีเงินสะสมในกองทุนรวมกันเป็นก้อนใหญ่มาก เมื่อเทียบกับขนาดเศรษฐกิจของประเทศเบื้องหลัง ‘สิงคโปร์’ เกรด A หนึ่งเดียวในอาเซียนสิงคโปร์ เป็นประเทศเดียวในแถบเอเชีย ที่ได้รับดัชนีบำนาญเกรด A และมีอันดับสูงถึงที่ 4 ของโลกTim ระบุว่า สิงคโปร์ได้รับเกรด A เนื่องจากระบบบำนาญมีประสิทธิภาพแข็งแกร่งมากทั้งในมิติด้านความเพียงพอ และมิติด้านความน่าเชื่อถือ/ธรรมาภิบาล รวมถึงทำผลงานได้ดีในมิติด้านความยั่งยืน (Sustainability)สำหรับสิงคโปร์ มีรูปแบบระบบบำนาญ โดยใช้รูปแบบของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพกลาง (CPF) มีการรวมเงินสมทบภาคบังคับที่ได้รับเงินทุนเต็มจำนวน (Fully funded) จากทั้งนายจ้างและลูกจ้าง เข้ากับการบริหารจัดการที่มีธรรมาภิบาลเข้มแข็งโดยเงินออมใน CPF สามารถนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะด้านที่อยู่อาศัยและการรักษาพยาบาลได้ แต่จะมีการกันเงินจำนวนหนึ่งไว้สำหรับการเกษียณอายุโดยเฉพาะ และทยอยเบิกจ่ายผ่านโครงการ CPF Life ซึ่งมอบรายได้หลังเกษียณตลอดชีพ สิ่งนี้ช่วยสร้างสมดุลระหว่างความยืดหยุ่นในระหว่างวัยทำงานและการคุ้มครองรายได้ในบั้นปลายชีวิตTim ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า ความต่างสำคัญจากเพื่อนบ้านในอาเซียนคือ ระบบนี้บังคับใช้กับคนทำงานสิงคโปร์ทุกคนรวมถึงผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวร ขณะที่ประเทศอื่นในอาเซียนมีคนทำงานเพียงส่วนน้อยที่มีกองทุนของบริษัท และเงินช่วยเหลือคนจนจากรัฐมักเป็นเพียงเบี้ยยังชีพเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นจุดแข็ง-จุดอ่อน ระบบบำนาญไทยในรายงานดัชนีบำนาญโลก มีการให้คะแนนประเทศไทย อยู่ที่ 52.2 คะแนน เป็นอันดับ 49 ของโลก สิ่งที่อาจเป็นคำถามของใครหลายคนคือ ประเทศไทยมีจุดแข็ง-จุดอ่อนอย่างไรในระบบบำนาญปัจจุบันTim ระบุว่า เกรด C ของประเทศไทยสะท้อนถึงระบบที่มีรากฐานด้านธรรมาภิบาลที่ดี แต่ยังมีช่องว่างในเรื่องความเพียงพอของเงินเกษียณและความยั่งยืนในระยะยาว คะแนนดัชนีย่อยด้านธรรมาภิบาล (Integrity) ที่ได้เกรด B (68.3 คะแนน) สะท้อนถึงการมีกฎระเบียบ การกำกับดูแล การคุ้มครองสมาชิก และการสื่อสารที่ดีอย่างไรก็ตาม ด้านความเพียงพอของเงิน (48.2) และความมั่นคงระยะยาว (45.2) ยังได้คะแนนต่ำ เพราะคนส่วนใหญ่ยังเข้าไม่ถึงกองทุนบำนาญเอกชน อัตราเงินสมทบยังน้อยเกินไป เบี้ยคนชรายังไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ และยังไม่มีการสะสมเงินเตรียมพร้อมล่วงหน้ามากพอนอกจากนี้ ผลสำรวจ Marsh Thailand RISE Survey มีการเปิดเผยผลสำรวจระดับนายจ้างจากองค์กร 173 แห่งที่ทำการสำรวจ พบว่า พบว่าแม้ 87.7% จะมีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพให้พนักงาน แต่ในทางปฏิบัติ บริษัทส่วนใหญ่จ่ายสมทบเพียง 5%-8% ครึ่งหนึ่งของบริษัทไม่มีแผนลงทุนเริ่มต้นให้ (ปล่อยให้พนักงานเลือกเอง ซึ่งหลายคนไม่ได้เลือกหรือเลือกแผนที่ไม่เติบโต)มีเพียง 3% เท่านั้นที่ใช้ระบบปรับสัดส่วนการลงทุนตามอายุ (เช่น อายุน้อยเน้นลงทุนเพื่อเติบโต พอใกล้เกษียณค่อยย้ายไปสินทรัพย์ปลอดภัย)บทเรียน 3 มหาอำนาจเอเชียเมื่อถามถึงภาพการเปลี่ยนแปลงของระบบบำนาญใน 3 ประเทศมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในเอเชีย คือ จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ พบความน่าสนใจดังนี้จีน (ขยับขึ้นมาเกรด C+) : เน้นดึงคนเข้าสู่ระบบมากขึ้น เร่งสร้างเงินกองทุน และเพิ่มทางเลือกลงทุนที่หลากหลายญี่ปุ่น : ต้องเร่งให้คนมีกองทุนบำนาญเอกชนมากขึ้น หาเครื่องมือการเงินที่แปลงเงินออมเป็นรายได้รายเดือน และคุมภาระงบประมาณของรัฐเกาหลีใต้ : ระบบตรวจสอบโปร่งใสดีมาก แต่คนแก่ที่มีรายได้น้อยก็ยังประสบปัญหาเงินไม่พอใช้Tim ระบุเพิ่มเติมว่า ประเทศไทยมีโครงสร้างประชากรที่ยังไม่ได้แก่ตัวเร็วแบบจีน ญี่ปุ่น หรือเกาหลีใต้ ที่อัตราการเกิดดิ่งลงและคนอายุยืนขึ้นมาก อย่างไรก็ดี สังคมสูงวัยก็ยังเป็นแรงกดดันที่ไทยต้องรีบปรับตัวล่วงหน้าแนวทางสำคัญคือ การต่อยอดจากระบบที่ดี ด้วยการดึงแรงงานเข้าสู่ระบบบำนาญให้มากขึ้น เพิ่มเงินช่วยเหลือคนแก่ยากจน และปรับปรุงกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของบริษัท เช่น ตั้งเกณฑ์เงินสมทบให้ชัดเจน ใช้แผนลงทุนปรับตามอายุเป็นค่าเริ่มต้น และหมั่นประเมินผลงานของบริษัทจัดการกองทุนTim ยังสะท้อนบทเรียนสำคัญว่า ระบบที่ดีต้องทำให้คนเข้าถึงได้กว้างขวาง มีเงินใส่เข้าไปมากพอ และมีวิธีเปลี่ยนเงินก้อนให้เป็นเงินรายเดือนไว้ใช้ตลอดชีพสังคมสูงวัย-ฟรีแลนซ์ กับภาพระบบบำนาญอีกโจทย์หนึ่งที่น่าสนใจและเป็นความท้าทายของระบบบำนาญ คือ การเข้าสู่สังคมสูงวัย และการเกิดขึ้นของรูปแบบงานอิสระ อย่างฟรีแลนซ์ และกลุ่มคนทำงานที่เป็นลักษณะชั่วคราว หรือ Gig Workerแล้ว 2 สิ่งนี้ เข้ามาเปลี่ยนระบบบำนาญอย่างไร ?Tim สะท้อนว่า การเข้าสู่สังคมสูงวัย ทำให้กองทุนต้องจ่ายเงินดูแลคนนานขึ้น ในขณะที่คนวัยทำงานที่คอยหาเงินเข้ากองทุนและจ่ายภาษีมีน้อยลง ขณะที่งานฟรีแลนซ์ ไรเดอร์ หรืองานรับจ้างอิสระ ไม่มีระบบหักเงินเดือนเข้ากองทุนแบบเดิม ทำให้ระบบเกษียณต้องยืดหยุ่นและรองรับคนกลุ่มนี้ได้มากขึ้นด้วยรายงานแนะนำว่า ใครที่ยังแข็งแรงและอยากทำงานต่อ ควรเปิดทางให้เลือกอายุเกษียณได้อย่างยืดหยุ่น แต่สำหรับคนที่มีปัญหาสุขภาพหรือต้องดูแลคนในครอบครัว รัฐก็ยังต้องมีสวัสดิการคุ้มครองอย่างเหมาะสมคำแนะนำ 4 ข้อ ปฏิรูประบบบำนาญไทยTim ระบุว่า ดัชนีระบุภารกิจสำคัญ 4 ประการสำหรับประเทศไทยในการยกระดับระบบบำนาญ ดังนี้1. ดึงคนทำงานเข้าสู่กองทุนบำนาญของที่ทำงานให้มากขึ้น เพื่อให้มีเงินเก็บสะสมก้อนใหญ่ขึ้นในระยะยาว2. เพิ่มเงินช่วยเหลือขั้นต่ำให้คนแก่ที่ยากจน (เบี้ยยังชีพคนชรา) ให้เพียงพอต่อค่าครองชีพจริง3. ลดหนี้สาธารณะของประเทศ เพื่อให้ภาครัฐมีงบประมาณมาจัดสวัสดิการประชาชนได้เต็มที่4. กระตุ้นให้ประชาชนเก็บออมเงินมากขึ้น และเร่งลดหนี้ครัวเรือนทั้งนี้ การนำแนวทางเหล่านี้ไปใช้จริงย่อมต้องดูความพร้อมและจังหวะเวลาทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองควบคู่กันไปด้วยแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับประชาชาติธุรกิจออนไลน์https://www.prachachat.net/economic/news-2089947

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ห้องแสดงนิทรรศการ

‘สยามสินธร’ เปิดเบื้องหลังการออกแบบเมืองสีเขียว ผ่านนิทรรศการ ‘The Shape of Siam Sindhorn’

11/11/2026

สยามสินธรชวนชมเบื้องหลังการพัฒนา “สินธร วิลเลจ” โครงการมิกซ์ยูสย่านหลังสวนที่มีพื้นที่เปิดโล่งกว่าครึ่งของโครงการและพื้นที่สีเขียวส่วนกลางกว่า 3 ไร่ ผ่านนิทรรศการ “The Shape of Siam Sindhorn” ที่ถ่ายทอดการผสานสถาปัตยกรรม ธรรมชาติ และนวัตกรรมเข้ากับชีวิตคนเมือง ภายใต้แนวคิด “Better, for What Matters” จัดระหว่างวันที่ 5–15 พฤศจิกายน 2569 ที่ Velaa Sindhorn Village LangsuanSIAM SINDHORNBetter, for What Mattersบริษัท สยามสินธร จำกัด (Siam Sindhorn Co., Ltd.) เป็นผู้ริเริ่มและพัฒนาธุรกิจที่หลากหลาย พร้อมดำเนินธุรกิจบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์ โดยมุ่งสร้างการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมาย ผ่านการออกแบบและพัฒนาพื้นที่ที่ใส่ใจผู้คน สิ่งแวดล้อม และชุมชนโดยรอบเราเชื่อว่า การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากความใส่ใจ ย่อมนำไปสู่สิ่งที่ดีกว่าและมีความหมาย ความเชื่อนี้เป็นรากฐานของทุกแนวคิดและการดำเนินงาน ตั้งแต่การออกแบบพื้นที่และสภาพแวดล้อม ไปจนถึงการสร้างสรรค์ประสบการณ์ที่เปี่ยมด้วยคุณค่า และการมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนโดยรอบเราเชื่อว่าความก้าวหน้าที่แท้จริง เริ่มต้นจากการให้ความสำคัญกับสิ่งที่มีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพของการออกแบบ นวัตกรรม ความยั่งยืน หรือคุณภาพชีวิตของผู้คนด้วยแนวคิดนี้ เราจึงมุ่งพัฒนาโครงการที่ก้าวข้ามการสร้างอสังหาริมทรัพย์ในเชิงกายภาพ สู่การ สร้างคุณค่าในระยะยาวให้แก่ผู้คน ชุมชน และเมือง ผ่านการผสานพื้นที่สีเขียว การออกแบบที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม และแนวทางการพัฒนาที่ยั่งยืนเข้ากับวิถีชีวิตในเมืองอย่างลงตัวหนึ่งในตัวอย่างสำคัญคือ สินธร วิลเลจ โครงการมิกซ์ยูสใจกลางย่านหลังสวน ที่ได้รับการออกแบบภายใต้แนวคิด “Living in the Park” เพื่อเชื่อมโยงการใช้ชีวิตในเมืองเข้ากับธรรมชาติอย่างกลมกลืน โดยมีพื้นที่เปิดโล่ง (Open Space) มากกว่าครึ่งหนึ่งของพื้นที่โครงการ และพื้นที่สีเขียวส่วนกลางกว่า 3 ไร่นอกจากนี้ อาคารทุกแห่งในสินธร วิลเลจ ยังได้รับการรับรองมาตรฐาน LEED และได้รับการยอมรับให้เป็น LEED Campus ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สะท้อนถึงความมุ่งมั่นในการพัฒนาที่ให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพการใช้พลังงาน การดูแลสิ่งแวดล้อม คุณภาพอากาศ และคุณภาพชีวิตของผู้ใช้งานBetter, for What Matters จึงไม่ใช่เพียงแนวคิด แต่เป็นหัวใจสำคัญที่หล่อหลอมตัวตนและแนวทางการดำเนินงานของสยามสินธร เรามุ่งมั่นนำแนวคิดนี้มาสร้างสรรค์และพัฒนาพื้นที่ เพื่อให้ทุกสิ่งที่เราสร้างขึ้นมีคุณค่าและความหมายต่อผู้คน ชุมชน และเมืองในระยะยาวเพราะเราเชื่อมั่นว่า เราทำดีที่สุด...เพื่อสิ่งที่ดีกว่าThe Shape of Siam Sindhornวันที่ 5 – 15 พฤศจิกายน 2569ที่ Velaa Sindhorn Village Langsuanนิทรรศการ “The Shape of Siam Sindhorn” ชวนเปิดมุมมองเบื้องหลังแนวคิดและกระบวนการสร้างสรรค์พื้นที่ของสยามสินธร ผ่านเรื่องราวของการออกแบบสถาปัตยกรรม พื้นที่สีเขียว นวัตกรรม และความยั่งยืน ที่หลอมรวมเข้ากับวิถีชีวิตของผู้คน โดยมีคณะผู้บริหาร บริษัท สยามสินธร จำกัด และผู้บริหารจากโรงแรมในเครือ ร่วมถ่ายทอดแนวคิดและ ทิศทางการพัฒนาที่สะท้อนอัตลักษณ์ของสยามสินธรนิทรรศการสะท้อนแนวคิดการพัฒนาที่มองไกลกว่าพื้นที่ทางกายภาพ โดยให้ความสำคัญกับการสร้างประสบการณ์ ที่ดี การยกระดับคุณภาพชีวิต และการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน พื้นที่ และชุมชนโดยรอบ เพื่อให้การพัฒนาในวันนี้สามารถสร้างคุณค่าและความหมายที่ยั่งยืนให้กับเมืองและผู้คนในอนาคตThe Shape of Siam Sindhorn จึงเป็นเรื่องราวของการออกแบบที่ตั้งต้นจากความเข้าใจในสิ่งที่สำคัญ และถ่ายทอดออกมาเป็นพื้นที่ที่มีความหมาย ตอบโจทย์การใช้ชีวิต และเติบโตไปพร้อมกับผู้คนและเมืองอย่างยั่งยืนภายใต้แนวคิด “Better, for What Matters”ภาพคณะผู้บริหาร (จากซ้ายไปขวา)Patrick Both (Cluster General Manager, Kimpton Maa-Lai Bangkok and Sindhorn Midtown Bangkok Vignette Collection by IHG), คุณศรัณย์ นิมิตราษฎร์ (ผู้อำนวยการธุรกิจโรงแรมและพัฒนาธุรกิจ), คุณชลปรียา พัชรเศวต (รองกรรมการผู้จัดการ), คุณอภิชัย สิริดำรงพันธุ์ (กรรมการผู้จัดการ), คุณสืบพงษ์ เกียรติวิศาลชัย (รองกรรมการผู้จัดการ) และ Thaddaeus Weiss (General Manager, Sindhorn Kempinski Hotel Bangkok),รายละเอียดเพิ่มเติม : martech.ssdapp.net/qr/RiB0cMZdแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับผู้จัดการออนไลน์https://mgronline.com/business/detail/9690000107830

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ท่องเที่ยว

เริ่มบานรับลมหนาว "ทุ่งบัวแดงบึงบอระเพ็ด" เตรียมรับฤดูกาลท่องเที่ยว

11/11/2026

สัญญาณความงดงามของฤดูหนาวเริ่มปรากฏขึ้นแล้ว เมื่อดอกบัวแดงในพื้นที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ เริ่มทยอยผลิบาน แต่งแต้มสีชมพูสดใสทั่วผืนน้ำ สร้างทัศนียภาพงดงามตัดกับฉากหลังของทิวเขาสีเขียวขจี นับเป็นอีกหนึ่งปรากฏการณ์ธรรมชาติที่นักท่องเที่ยวและผู้ชื่นชอบการถ่ายภาพต่างเฝ้ารอคอยจากการอัปเดตบรรยากาศล่าสุดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 พบว่าดอกบัวแดงเริ่มแย้มกลีบรับลมเย็น แม้ขณะนี้ยังไม่มีการประกาศเปิดฤดูกาลท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ แต่การเริ่มผลิบานของดอกบัวถือเป็นสัญญาณที่ดีว่า ทุ่งบัวแดงบึงบอระเพ็ดกำลังเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความงดงาม เตรียมต้อนรับนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางมาสัมผัสเสน่ห์ของธรรมชาติทั้งนี้ นักท่องเที่ยวสามารถติดตามความเคลื่อนไหวและกำหนดการเปิดฤดูกาลท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการได้จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อวางแผนเดินทางมาชมความงามของดอกบัวแดงในช่วงที่บานสะพรั่งเต็มผืนน้ำสำหรับทุ่งบัวแดงบึงบอระเพ็ด ตั้งอยู่บริเวณตำบลวังมหากร อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ เป็นอีกหนึ่งแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่มีความโดดเด่น เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการสัมผัสบรรยากาศผืนน้ำกว้างใหญ่ ชมดอกไม้ธรรมชาติ และเก็บภาพความประทับใจในช่วงฤดูหนาวขอบคุณข้อมูลและภาพ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงบอระเพ็ด จ.นครสวรรค์ สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 นครสวรรค์แหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับผู้จัดการออนไลน์https://mgronline.com/travel/detail/9690000107912

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ข่าวการเงิน

หนี้พนักงาน ภัยเงียบเขย่าองค์กร กู้ง่าย-ดอกถูก-ไม่เสียภาษี 3 ตัวการใหญ่ ทำ Productivity พัง

06/11/2026

"สุขภาวะ หรือ Wellbeing ของพนักงานทั้งจิตใจและหนี้สิน เป็นกลยุทธ์ธุรกิจเร่งด่วนที่ส่งผลต่อ productivity องค์กรควรลงทุนแก้ไข เพื่อรักษาทุนมนุษย์และสร้างความเติบโตอย่างยั่งยืน"ในยุคปัจจุบัน ปัญหาด้านสุขภาวะของคนทำงานกลายเป็นประเด็นสำคัญที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อประสิทธิภาพการทำงานและขีดความสามารถในการแข่งขันขององค์กร ยิ่งเรื่องของความเครียดทางการเงินถือเป็นต้นทุนแฝงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงาน อัตราการลาออก และผลประกอบการโดยตรงสมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย (PMAT) ร่วมกับ ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) จัดงานสัมมนาภายใต้หัวข้อ "Employee Wellbeing for Sustainable Competitiveness: Where Employee Wellbeing Meets Business Value" รวมผู้เชี่ยวชาญตัวจริงด้าน HR การเงิน และจิตวิทยาองค์กร พร้อมเวิร์กช็อปและกรณีศึกษาจากกว่า 200 องค์กร ที่นำไปใช้ได้จริงทันทีหลังจบงานรองรักษ์ พนาปวุฒิกุล รองผู้จัดการ หัวหน้าสายงานกฎหมายและบริหารความเสี่ยงองค์กร ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กล่าวว่า ตลาดทุนไทยให้ความสำคัญกับทุนมนุษย์มาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในธุรกิจบริการที่บุคลากรคือกลไกหลักในการขับเคลื่อนความสำเร็จ การดูแลพนักงานจึงเป็นส่วนสำคัญของการดำเนินธุรกิจตามแนวทาง ESG ในมิติด้านสังคม (Social) ที่ครอบคลุมทั้งคุณภาพชีวิต การเงิน และจิตใจ พร้อมเน้นย้ำว่า Employee Wellbeing ไม่ใช่ต้นทุนที่องค์กรต้องแบกรับ แต่คือการลงทุนที่ช่วยรักษาบุคลากรและเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้องค์กรเติบโตได้อย่างยั่งยืนโดยในปัจจุบัน คนทำงานจำนวนมากต้องเผชิญภาวะที่เรียกว่า “เดอะแบก” ที่ต้องแบกรับภาระหนักทั้งการดูแลพ่อแม่ผู้สูงอายุและลูกหลานไปพร้อมกัน ส่งผลให้เกิดแรงกดดันมหาศาล โดยเฉพาะปัญหาด้านการเงินที่เป็นวาระสำคัญของประเทศซึ่งจากผลการสำรวจของธนาคารแห่งประเทศไทยพบว่า ประชากรในวัยทำงานมีหนี้สินสูงถึงร้อยละ 52.7 และมีสัดส่วนหนี้เสีย (NPL) สูงถึงร้อยละ 27 สะท้อนให้เห็นว่าสุขภาวะทางการเงินเป็นเรื่องที่ต้องเร่งแก้ไขนอกจากนี้ สุขภาวะทางจิตใจยังเป็นอีกหนึ่งปัจจัยวิกฤต โดยกรุงเทพมหานครติดอันดับ 5 จาก 100 เมืองทั่วโลกที่คนทำงานหนักที่สุด ความเครียดจากการทำงานหนักส่งผลให้เกิดภาวะล้าและหมดไฟ (Burnout)และข้อมูลของรายงานยังได้ระบุอีกว่า คนทำงานในประเทศไทยมีภาวะ Burnout สูงถึง 7 ใน 10 คน ซึ่งความเครียดเหล่านี้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสมาธิ ทักษะ และสร้างความเสียหายต่อ Productivity ในการทำงานขององค์กร การดูแลสุขภาวะทางเงินและจิตใจของพนักงานจึงเป็นเรื่องเร่งด่วนที่องค์กรต้องให้ความสำคัญสุขภาวะพนักงานระดับโลก ที่ผู้บริหารไทยไม่ควรมองข้ามขณะเดียวกันในช่วงปาฐกถาพิเศษหัวข้อ “The State of Employee Wellbeing: Global Trends and Why It Matters to Business” โดย วรวัจน์ สุวคนธ์ นายกสมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย (PMAT) และ Chief People Officer ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด มหาชน ฉายภาพเทรนด์สุขภาวะพนักงานระดับโลกที่ผู้บริหารไทยไม่ควรมองข้าม โดยระบุว่า ในยุคที่ทุกองค์กรกำลังเร่งรีบลงทุนในเทคโนโลยี AI, ระบบ Automation, Data มหาศาล รวมถึงการปรับปรุงกระบวนการทำงานเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน แต่ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วและรุนแรง มีปัจจัยหนึ่งที่กำลังบั่นทอน Productivity และ Performance ขององค์กรอยู่อย่างเงียบๆ นั่นคือ “พลังงานของมนุษย์” ซึ่งเป็น Key Operating System สำคัญ หากขาดพลังของคน กลยุทธ์และเทคโนโลยีที่ลงทุนไปเป็นพันล้านหรือหมื่นล้านก็ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้จากข้อมูลในปี 25678 สะท้อนภาพน่าตกใจว่า มีพนักงานเพียง 1 ใน 5 (20%) ทั่วโลกเท่านั้นที่มีความผูกพันกับองค์กร หมายความว่าพนักงานอีก 4 ใน 5 ไม่ได้ทุ่มเทศักยภาพอย่างเต็มที่ ยิ่งไปกว่านั้น สถิติจากองค์การอนามัยโลก (WHO) ระบุว่า การที่พนักงานขาด ความผูกพัน สร้างความสูญเสียต่อ Productivity ทั่วโลกสูงถึง 10 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีและมีวันทำงานสูญเสียไปถึง 12,000 ล้านวันทำงาน (Working Days) จากความวิตกกังวลเรื่องชีวิต หนี้สิน และสุขภาพจิต นอกจากนี้ยังพบว่า พนักงานถึง 40% ประสบภาวะความเครียดจากการทำงานสำหรับประเทศไทย สถานการณ์ยิ่งท้าทายกว่าหลายเท่า เนื่องจากการเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์แบบที่มีผู้สูงอายุสูงถึง 25% ของประชากรทั้งหมด ส่งผลให้คนวัยทำงานลดลงอย่างต่อเนื่อง ควบคู่กับภาวะขาดแคลนทักษะแห่งอนาคต การแก้ปัญหาด้วยการให้คนทำงานหนักขึ้น (Work Harder) จนติดอันดับท็อปๆ ของโลกไม่ใช่ทางออก แต่สิ่งที่องค์กรและ HR ต้องทำคือการปรับปรุงวิถีการทำงานให้ทันสมัย เพื่อให้คนทำงานได้ฉลาดขึ้น โดยนำเทคโนโลยีและ Agility มาช่วยลดงานประจำ เพื่อให้มนุษย์นำพลังงานไปใช้กับงานที่มีมูลค่าสูงWellbeing ไม่ใช่แค่เรื่องสวัสดิการ แต่เป็น Business Strategyความท้าทายเหล่านี้ทำให้เรื่อง Wellbeing ไม่ใช่แค่เรื่องสวัสดิการ (Benefit) หรือโครงการของ HR อีกต่อไป แต่เป็น Business Strategy ที่ต้องอยู่ใน Top Management Agenda ของ CEO, CFO และคณะกรรมการบริษัท Wellbeing คือส่วนหนึ่งของ Performance ที่ยั่งยืน ซึ่งต้องมองครอบคลุมทั้ง 5 มิติ ได้แก่  •  Physical Wellbeing Health สุขภาพกายที่เป็นพื้นฐานของพลังงาน  •  Mental Wellbeing สุขภาพจิตที่มีผลโดยตรงต่อ Cognitive Capacity ในการคิดวิเคราะห์ ตัดสินใจ และสร้าง Innovation  •  Financial Wellbeing การบริหารจัดการหนี้สินและความมั่นคงทางการเงิน  •  Social Wellbeing สังคมและการทำงานร่วมกัน  •  Purpose การรับรู้คุณค่าและความหมายในการทำงานตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือปัญหา Financial Wellbeing ในไทย ซึ่งหนี้สินครัวเรือนต่อ GDP อยู่ในระดับสูงมาก จากข้อมูลภายในขององค์กรธนาคารพบว่า มีพนักงานมากกว่า 2,000 คน จากทั้งหมด 16,000 คน ที่กำลังประสบปัญหาภาระหนี้สินอย่างหนัก ซึ่งส่งผลกระทบต่อสมาธิ เสียสุขภาพจิต เสียกำลังใจ ความเสี่ยงในการลาออก และความเสี่ยงต่อการเกิดทุจริต (Fraud) การแก้ปัญหาเรื่องนี้จึงต้องตั้งเป้าหมายเชิงธุรกิจอย่างชัดเจน เช่น การตั้ง KPI ในการลดจำนวนพนักงานที่มีปัญหาหนี้สินลงให้เหลือ 1,000 คน หรือ 500 คนภายใน 3 ปี ผ่านการให้ความรู้และเครื่องมือช่วยเหลือการขับเคลื่อน Wellbeing ให้เกิดผลจริง องค์กรต้องปรับเปลี่ยนวิธีวัดผล โดยยกเลิกการวัดเพียงแค่จำนวนผู้เข้าร่วม (Participation) หรือคะแนนความพึงพอใจ (NPS) แต่ต้องเปลี่ยนไปวัด Business Outcome เช่น อัตราการรักษา Talent, ความเร็วในการเกิด Innovation และการลดสภาวะความเครียด เพื่อเปิดทางให้เกิด Psychological Safety หรือพื้นที่ปลอดภัยทางจิตวิทยา ซึ่งการเงียบ (Silence) ของพนักงานที่ไม่กล้าพูดความจริง ไม่กล้า Challenge หรือไม่กล้าเสนอความคิดเห็น ถือเป็นต้นทุนที่แพงมากสำหรับองค์กรนอกจากนี้ การบริหารจัดการต้อง Empower ให้กับ Manager และ Supervisor ซึ่งเป็นผู้ที่ใกล้ชิดพนักงานที่สุด ให้เป็นเจ้าของเรื่อง Wellbeing ร่วมด้วย โดยต้องประเมินบทบาทของผู้บริหารไม่ใช่แค่การสร้าง Short-term Performance ในแต่ละปี แต่ต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้ทีมงานมี Wellbeing และ Energy ที่จะสร้าง Performance ได้อย่างยั่งยืน โดยมีการติดตามผ่าน Executive Dashboard ทุกปีเพราะท่ามกลางการ disruption ของ AI ที่จะทำให้ “งาน” ทยอยหายไป และบทบาทของสายงานต่างๆ ปรับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว องค์กรที่จะเป็นผู้ชนะในอนาคตไม่ใช่องค์กรที่มีเงินลงทุน AI สูงสุด แต่คือองค์กรที่มีความสามารถในการสร้าง Capability ใหม่ๆ ให้คนเรียนรู้ได้เร็ว และมีความคล่องตัว (Agility) ในการปรับเปลี่ยนบุคลากรตามทักษะ (Skill-based) ซึ่งสองสิ่งนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากพนักงานขาด Wellbeing ในทั้ง 5 มิติ ดังนั้น การกลับมาดูแล Wellbeing ของมนุษย์ในฐานะกลยุทธ์หลักของธุรกิจ จึงเป็นกุญแจสำคัญที่สุดในการสร้าง Sustainable Business Performance ในโลกยุคปัจจุบันตามด้วยเซสชันเจาะลึกมิติสำคัญด้าน “ต้นทุนแฝงจากความเครียดทางการเงิน” โดย สุรพล โอภาสเสถียร Assistance Executive บริษัท ข้อมูลเครดิตแห่งชาติ จำกัด หรือ NCB สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับสถานการณ์หนี้สินในประเทศไทยและผลกระทบที่ส่งผลโดยตรงต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (HR) ในองค์กรต่างๆ เริ่มต้นจากการมองมุมมองชีวิตและการทำงานในองค์กรว่า ระบบ KPI (Key Performance Indicator) ว่า หากทำได้ตามเป้าหมาย มันคือตัวชี้วัดผลการดำเนินงาน แต่หากทำไม่ได้ตามเป้า ในโลกความเป็นจริงมันอาจกลายเป็น “Kill this people immediately” หรือการกำจัดคนนั้นออกไปทันทีเมื่อพิจารณาภาพรวมเศรษฐกิจภายใต้ชื่อบริษัท “ประเทศไทย” จะพบว่าประเทศมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) อยู่ที่ประมาณ 19 ล้านล้านบาท แต่กลับแบกรับภาระหนี้สินสะสมอยู่สูงถึง 16 ล้านล้านบาท ซึ่งก่อให้เกิดภาระดอกเบี้ยมหาศาลในแต่ละปี อาการวิกฤตนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้น แต่สะสมมาตั้งแต่หลังเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปี 2554คนไทยส่วนใหญ่ตัดสินใจสร้างหนี้จากเหตุผล “ไม่เสียภาษี กู้ง่าย ดอกเบี้ยถูก”ซึ่งตามมาด้วยนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจต่างๆ เช่น โครงการรถยนต์คันแรก บ้านหลังแรก และโครงการจำนำข้าว ซึ่งเคยมีสถาบันการเงินระหว่างประเทศอย่าง IMF และ World Bank มาสอบถามว่ากลัวอะไรมากที่สุดในอนาคต คำตอบคือกลัวจะมีโครงการรถยนต์คันแรกรอบสอง เพราะพฤติกรรมคนไทยส่วนใหญ่ตัดสินใจสร้างหนี้จาก 3 ปัจจัยหลัก คือ ไม่เสียภาษี กู้ง่าย และดอกเบี้ยถูกสำหรับโครงสร้างหนี้สินในระดับอาชีพ พบว่าสหกรณ์ออมทรัพย์มีการปล่อยกู้รวมกันถึง 2.55 ล้านล้านบาท โดยในจำนวนนี้เป็นหนี้ของกลุ่มครูและบุคลากรทางการศึกษาเพียงอาชีพเดียวสูงถึง 800,000 ล้านบาท และเมื่อรวมกับการที่บุคลากรกลุ่มนี้ไปกู้ยืมเพิ่มเติมจากสถาบันการเงินอื่นอีกประมาณ 500,000 ล้านบาท ทำให้เบ็ดเสร็จแล้วบุคลากรทางการศึกษามีหนี้สินรวมสูงถึง 1.2 ล้านล้านบาท ขณะที่สัดส่วนหนี้ครัวเรือนต่อ GDP ที่เห็นตัวเลขลดลงมาอยู่ที่ 85.9% นั้นไม่ได้หมายความว่าสถานการณ์ดีขึ้น แต่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของตัวหาร โดยจำนวนหนี้ยังคงเท่าเดิมแต่ความสามารถในการชำระหนี้กลับลดลงข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ในระบบเครดิตบูโรคิดเป็น 13.6 ล้านล้านบาท จากยอดหนี้ครัวเรือนทั้งหมด 16.4 ล้านล้านบาท ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 2.8 ล้านล้านบาทอยู่นอกระบบเครดิตบูโร ซึ่งหลักๆ คือ สหกรณ์ออมทรัพย์ 2.2 ล้านล้านบาท และกองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) ซึ่งมีมาตรการเข้มงวดให้ HR ขององค์กรต่างๆ ต้องหักเงินเดือนพนักงานที่เป็นลูกหนี้ส่งคืน กยศ. เมื่อพิจารณาการเติบโตของสินเชื่อย่อย พบว่าสินเชื่อบ้านโตเพียง 2.4% สินเชื่อรถยนต์ติดลบ 7.4% ส่งผลให้สินเชื่อรวมทั้งระบบเติบโตเพียง 0.8% เมื่อเทียบกับช่วงนี้เวลาเดียวกันของปีก่อน เนื่องจากธนาคารแห่งประเทศไทยต้องการควบคุมสัดส่วนหนี้ต่อ GDP ให้อยู่ที่ 80% จึงต้องชะลอการเติบโตของตัวเศษ (หนี้) และเร่งตัวส่วน (GDP) ทำให้แนวคิดเรื่องการกู้ง่ายไม่สามารถเกิดขึ้นได้จริง ในทางกลับกัน สินเชื่อรายย่อยประเภท นาโนไฟแนนซ์ (Nano Finance) กลับโตสวนทางสูงถึง 54% ทั้งที่มีอัตราดอกเบี้ยสูงถึง 33% ซึ่งสร้างความเสี่ยงอย่างมากต่อผู้กู้ปัญหาหนี้ของพนักงาน…อาจเป็นภัยเงียบที่กำลังบ่อนทำลายองค์กรสถานการณ์หนี้เสีย (NPL) ซึ่งหมายถึงการขาดชำระติดต่อกัน 3 งวด และเข้าสู่งวดที่ 4 (91 วันขึ้นไป) ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ของปี 2565 หลังจบวิกฤตโควิด-19 โดยหากบุคคลใดมีหนี้เสียเพียง 1 บัญชีจากทั้งหมด 5 บัญชี จะถูกจัดประเภทเป็นลูกหนี้เสียทันที ในมุมมองของการบริหาร HR หากพนักงานเข้ามาขอความช่วยเหลือเรื่องหนี้สิน สิ่งสำคัญคือการตั้งคำถามที่ตรงจุดและเจาะลึก คือ “ก่อหนี้นี้มาจากไหน” และ “เอาเงินไปทำอะไร” หรือหากอ้างว่าไปค้ำประกันให้คนอื่น ก็ต้องตั้งคำถามถึงความรับผิดชอบอย่างจริงจังทั้งนี้ สุรพล ยังกล่าวต่อไปว่า เมื่อแยกแยะตามประเภทสินเชื่อ พบว่า สินเชื่อส่วนบุคคล (Personal Loan) มีสัดส่วนหนี้เสียสูงถึง 11 บัญชีในทุกๆ 100 บัญชี รวมถึงการขยายตัวของบริการ Buy Now Pay Later ที่ส่งเสริมการบริโภคเกินตัว ขณะที่สินเชื่อผ่อนชำระกลุ่ม High and Ending มีสัดส่วนหนี้เสียสูงถึง 18 บัญชีในทุกๆ 100 บัญชี ด้านบัตรเครดิต มีบัตรที่กลายเป็นหนี้เสียแล้วถึง 893,500 ใบ จากบัตรเครดิตทั้งหมดในประเทศ 24 ล้านใบ (ซึ่งมีบัตรที่ไม่ถูกนำมาใช้งานเลยตลอด 2 ปีอยู่จำนวนมาก) จนเคยมีการเสนอแนวคิดให้ปรับเปลี่ยนคำโฆษณาและเตือนภัยบัตรเครดิตให้เข้มงวดเหมือนซองบุหรี่ สำหรับสินเชื่อรถยนต์ มีรถยนต์ที่เป็นหนี้เสียและถูกยึดไปแล้วถึง 877,000 คัน โดยภาพรวมหนี้เสียในระบบเครดิตบูโรมีจำนวนสูงถึง 9,657,000 บัญชี คิดเป็นมูลค่ารวมกว่า 1.3 ล้านล้านบาท หรือเกือบ 10% ของยอดหนี้ทั้งหมดในระบบนอกจากนี้ ยังมีกลุ่มหนี้ที่กำลังจะเสีย หรือกลุ่มที่ค้างชำระ 1-3 งวด ซึ่งกำลังรอการทยอยไหลลงมาเป็นหนี้เสียอีกกว่า 1,900,000 บัญชี โดยในจำนวนนี้มีรถยนต์ที่รอการถูกยึดอีกถึง 430,000 คัน ซึ่งครึ่งหนึ่งเป็นรถกระบะที่เป็นเครื่องมือทำมาหากินของประชาชน หากเจาะลึกในกลุ่มพาหนะประกอบอาชีพ พบว่า รถจักรยานยนต์ มีจำนวนที่ผ่อนปกติ 2.5 ล้านคัน เป็นหนี้กำลังจะเสีย 192,000 คัน และกลายเป็นหนี้เสียไปแล้ว 965,000 คัน ส่วนรถกระบะ จากทั้งหมด 2.5 ล้านคัน มีสถานะปกติเพียง 180,000 คัน แต่กลายเป็นหนี้เสียสูงถึง 489,000 คันเพื่อรับมือกับวิกฤตดังกล่าว ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ออกมาตรการปรับโครงสร้างหนี้เชิงป้องกัน (Preventive Debt Restructuring: DR) โดยกำหนดให้สถาบันการเงินต้องเสนอการยืดหนี้หรือปรับโครงสร้างหนี้ 1 ครั้งทันทีเมื่อลูกหนี้เริ่มค้างชำระ 1 งวด ซึ่งเปรียบเสมือนการสร้าง “เขื่อน” เพื่อชะลอไม่ให้หนี้ไหลไปสู่การฟ้องร้องดำเนินคดี โดยยอดการทำ DR ได้พุ่งสูงขึ้นจาก 291,000 ล้านบาท ในไตรมาส 2 ของปี 2567 ไปสู่ระดับ 1.7 ล้านล้านบาท ในปัจจุบัน ซึ่งหากเขื่อนกักเก็บหนี้ตรงนี้ไม่สามารถรองรับได้ มวลหนี้ทั้งหมดจะทะลักเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจไทยทันทีไม่เพียงแต่ฝั่งลูกจ้างหรือผู้บริโภคเท่านั้น ในฝั่งของนายจ้างโดยเฉพาะธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) ที่เป็นนิติบุคคล ก็กำลังเผชิญศึกหนักเช่นกัน จากยอดสินเชื่อรวม 2.4 ล้านล้านบาท พบว่ากลายเป็นหนี้เสียไปแล้ว 10.9% (ประมาณ 11%) และมีหนี้ที่กำลังจะเสียอยู่อีก 4.95% (ประมาณ 5%) รวมแล้วมี SME ที่ประสบปัญหาหนี้สินสูงถึง 16% ซึ่งสัญญาณเตือนเหล่านี้ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ฝ่ายบริหารและ HR ของทุกองค์กรต้องรับทราบและเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่กำลังเกิดขึ้นแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับไทยรัฐออนไลน์https://www.thairath.co.th/money/personal_finance/finance_banking/2953477

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ประกันชีวิต

เอไอเอ ร่วมกับสภากาชาดไทย ส่งมอบลูกบอลบริหารมือแก่ผู้สูงอายุผ่านโครงการ AIA Caring Hands for Healthy Aging

06/11/2026

เอไอเอ ประเทศไทย นำโดย นายอิริค ลู (คนที่ 6 จากซ้าย) ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการลงทุน ร่วมกับสภากาชาดไทย จัดกิจกรรม AIA Caring Hands for Healthy Aging ภายใต้แนวคิด “ถักทอความห่วงใย ส่งต่อสุขภาพดีสู่ผู้สูงอายุ” โดยส่งมอบลูกบอลบริหารมือจากเมล็ดถั่วแดง จำนวน 50 ชุด ให้แก่ผู้สูงอายุในชุมชนบ่อนไก่ เพื่อสนับสนุนการดูแลสุขภาพกายและส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีลูกบอลบริหารมือดังกล่าวจัดทำขึ้นโดยพนักงานจิตอาสาเอไอเอ ประเทศไทย ด้วยความตั้งใจในการส่งต่อความห่วงใยและกำลังใจแก่ผู้สูงอายุ ผ่านอุปกรณ์ที่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและกระตุ้นการเคลื่อนไหวของร่างกาย อันนำไปสู่การมีสุขภาวะที่ดีและคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้นกิจกรรมนี้สะท้อนความมุ่งมั่นของเอไอเอในการร่วมสร้างคุณค่าให้แก่สังคม พร้อมขับเคลื่อนเป้าหมายด้าน ESG ผ่านการส่งเสริมสุขภาวะที่ดีของคนทุกช่วงวัย ภายใต้คำมั่นสัญญา Healthier, Longer, Better Lives.

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ห้องแสดงนิทรรศการ

เปิด 11 แลนด์มาร์กดัง ชมศิลปะระดับโลก “Bangkok Art Biennale 2026”

05/11/2026

กรุงเทพฯ เตรียมกลับมาคึกคักด้วยสีสันแห่งศิลปะร่วมสมัยอีกครั้ง กับเทศกาลศิลปะร่วมสมัยนานาชาติ “บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2026” (Bangkok Art Biennale 2026) ครั้งที่ 5 ที่จะเปลี่ยนสถานที่สำคัญทั่วเมืองให้กลายเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้และแรงบันดาลใจ ผ่านผลงานศิลปะกว่า 200 ชิ้น จากศิลปิน 72 คน 29 สัญชาติ ภายใต้แนวคิด “นางฟ้า ผจญมาร” (Angels and Mara) เปิดให้เข้าชมระหว่างวันที่ 29 ตุลาคม 2569 – 28 กุมภาพันธ์ 2570นี่คืออีกหนึ่งเทศกาลที่ชวนออกไปค้นพบกรุงเทพฯ ในมุมมองใหม่ เพราะการชมงานศิลปะครั้งนี้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงภายในหอศิลป์หรือพิพิธภัณฑ์ แต่ยังพาผู้ชมเดินทางเข้าสู่พื้นที่ประวัติศาสตร์ วัดสำคัญของไทย และแลนด์มาร์กใจกลางเมือง ที่ซึ่งศิลปะร่วมสมัยเข้ามาสนทนากับมรดกทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของผู้คนได้อย่างน่าสนใจBangkok Art Biennale จัดขึ้นทุก 2 ปี โดยมูลนิธิ บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ ร่วมกับบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) และเครือข่ายพันธมิตรทั้งภาครัฐและเอกชน นับตั้งแต่การจัดงานครั้งแรกในปี 2561 เทศกาลนี้ได้กลายเป็นเวทีสำคัญที่นำศิลปะร่วมสมัยจากทั่วโลกมาพบกับทุนทางศิลปวัฒนธรรมของกรุงเทพมหานครสำหรับปี 2569 แนวคิด “นางฟ้า ผจญมาร” ชวนผู้ชมสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างพลังที่ดูเหมือนอยู่ตรงข้ามกัน ไม่ว่าจะเป็นความดีและความชั่ว ความงามและความน่ากลัว ชีวิตและความตาย ตลอดจนความเชื่อและความจริง ผ่านมุมมองและภาษาทางศิลปะที่แตกต่างกันของศิลปินนานาชาติผลงานแต่ละชิ้นจึงไม่ได้มีเพียงความงามให้ชื่นชม แต่ยังเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมตั้งคำถาม ตีความ และเชื่อมโยงประสบการณ์ของตนเองเข้ากับประเด็นต่าง ๆ ในสังคมร่วมสมัยเสน่ห์สำคัญของเทศกาลอยู่ที่การกระจายผลงานไปยังสถานที่จัดแสดง 11 แห่งทั่วกรุงเทพฯ ทำให้การชมศิลปะกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางท่องเที่ยวเมืองหลวง ตั้งแต่ย่านเมืองเก่าและริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไปจนถึงย่านธุรกิจและแหล่งชอปปิงสมัยใหม่สถานที่จัดแสดงประกอบด้วย• วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์)• วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร• วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร• มิวเซียมสยาม• หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร (BACC)• วัน แบงค็อก (One Bangkok)• เซ็นทรัลเวิลด์• สยามพารากอน• พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร• หอศิลป์มหาวิทยาลัยศิลปากร• สมาคมฝรั่งเศสกรุงเทพ (Alliance Française Bangkok)แต่ละแห่งมีเอกลักษณ์แตกต่างกัน ทั้งสถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และบรรยากาศโดยรอบ นักท่องเที่ยวจึงสามารถวางแผนเที่ยวชมงานศิลปะควบคู่กับการเดินชมเมือง แวะพิพิธภัณฑ์ ไหว้พระ หรือสัมผัสวิถีชีวิตในย่านเก่าแก่ของกรุงเทพฯ ได้ในทริปเดียวเปิดไฮไลต์ผลงานเด่นจากศิลปินทั่วโลกหนึ่งในผลงานที่น่าจับตา คือ “Memento Mori” ของ เลโกะ อิเคมูระ (Leiko Ikemura) ซึ่งจัดแสดง ณ วัดโพธิ์ ผลงานชวนให้ผู้ชมพิจารณาความหมายของความตายและการเกิดใหม่ เชื่อมโยงกับสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนา และสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตมนุษย์กับวัฏจักรแห่งการเปลี่ยนแปลงขณะที่ผลงาน “Wu-san and Ma-san – ‘Angel from Cologne’ and ‘Devil from Cologne’” นำเสนอภาพแทนของพลังสองด้านที่ดูเหมือนขัดแย้งกัน แต่กลับดำรงอยู่ร่วมกันในโลกเดียว สอดคล้องกับแนวคิดหลักของเทศกาลที่ชวนสำรวจความซับซ้อนของสิ่งตรงข้ามอีกหนึ่งผลงานที่น่าสนใจ คือ “Square (Siamese Triangle)” ของ หลิว เจี้ยนหัว (Liu Jianhua) ศิลปินชาวจีน ซึ่งจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ถ่ายทอดความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมระหว่างจีนและสยามผ่านเครื่องดินเผาและวัสดุร่วมสมัย ชวนมองประวัติศาสตร์การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมผ่านภาษาของศิลปะในยุคปัจจุบันด้าน “WOMARA” ผลงานของ ชมพูนุท พุทธา (Chomphunut Phuttha) ศิลปินชาวไทย ใช้ศิลปะการสักเป็นเครื่องมือสำรวจและตั้งคำถามเกี่ยวกับบทบาททางเพศ ขณะที่ เล เหี่ยน มินห์ (Lê Hiền Minh) ศิลปินชาวเวียดนาม นำเสนอ “Lotusthetics” ซึ่งสำรวจภาพจำและการรับรู้เกี่ยวกับผู้หญิงเอเชีย เปิดมุมมองให้ผู้ชมพิจารณาว่าสังคมสร้างความหมายและความคาดหวังต่อผู้หญิงไว้อย่างไรส่วน “Vestibule” ของ เพลินจันทร์ วิญญรัตน์ (Ploenchan Vinyaratn) ศิลปินชาวไทย นำวัสดุเหลือใช้ อาทิ เส้นด้ายส่วนเกิน เศษผ้า และกระดาษแข็ง มาสร้างสรรค์เป็นผลงานศิลปะ สะท้อนแนวคิดเรื่องการเปลี่ยนผ่านและการให้ชีวิตใหม่แก่วัสดุที่อาจถูกมองว่าไร้ค่าสำหรับผู้ที่สนใจศิลปะซึ่งเชื่อมโยงกับความเชื่อและจิตวิญญาณ ผลงานของ เจอ ซิอง (Tcheu Siong) ศิลปินชาวม้ง ถ่ายทอดโลกที่มองไม่เห็นผ่านงานปักมือและภาพบุคคล ตลอดจนสิ่งมีชีวิตที่มีต้นกำเนิดจากความฝันและนิมิต เชื่อมโยงกับวิญญาณ เทพ ภูตผี ความทรงจำ และจักรวาลวิทยาของชาวม้งขณะที่ อัมริต คาร์กี (Amrit Karki) ศิลปินการแสดงชาวเนปาล นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับความเชื่อ จิตวิญญาณ เวลา และการปล่อยวาง เติมมิติทางความคิดให้กับนิทรรศการ และสะท้อนให้เห็นว่าศิลปะสามารถเป็นพื้นที่เชื่อมโยงประสบการณ์ของมนุษย์จากต่างวัฒนธรรมได้อย่างไรนอกเหนือจากผลงานไฮไลต์ดังกล่าว Bangkok Art Biennale 2026 ยังรวบรวมผลงานจากศิลปินชั้นนำทั้งชาวไทยและต่างประเทศ อาทิ AES+F, Nobuyoshi Araki, Arahmaiani, Mel Chin, Amanda Coogan, Mandy El-Sayegh, Max Hooper Schneider, Yasumasa Morimura, Sun Yuan & Peng Yu, Bill Viola และ Sin Wai Kinรวมถึง Apulu Pati Tyrell, Yanran Chen, Yuan Goang-Ming, Woo Hannah, Renato Leotta, Htein Lin และศิลปินไทยอย่าง อุดม แต้พานิช มานิต ศรีวานิชภูมิ สาครินทร์ เครืออ่อน และตะวัน วัตุยา ตลอดจนศิลปินอีกจำนวนมากจากเอเชียและภูมิภาคต่าง ๆ ของโลกความหลากหลายของศิลปินและรูปแบบการสร้างสรรค์ทำให้เทศกาลครั้งนี้เป็นโอกาสสำหรับผู้ชมในการสัมผัสศิลปะร่วมสมัยหลายแขนง ทั้งงานจัดวาง ภาพถ่าย ประติมากรรม งานสิ่งทอ และศิลปะการแสดง พร้อมเปิดมุมมองใหม่ต่อประเด็นทางสังคม วัฒนธรรม และความเชื่อที่แตกต่างกันเที่ยวต่อให้เต็มอิ่มกับ BAB Plus และ BAB Fringeสำหรับผู้ที่ต้องการสำรวจโลกศิลปะให้ลึกยิ่งขึ้น ยังมีโครงการ BAB Plus และ BAB Fringe ซึ่งช่วยขยายเครือข่ายกิจกรรมออกไปนอกเหนือจากสถานที่จัดแสดงหลัก เชื่อมโยงแกลเลอรี สถาบันศิลปะ และพื้นที่สร้างสรรค์อิสระเข้าด้วยกันBAB Plus มีพันธมิตรเข้าร่วม ได้แก่ One Bangkok Art & Culture Space, 100 Tonson Foundation, BANGKOK CITYCITY GALLERY, DIB 26 และ Jim Thompson Art Center โดยแต่ละแห่งจัดนิทรรศการของตนเองในช่วงเวลาเดียวกับเทศกาล และเชื่อมโยงกับแนวคิด “นางฟ้า ผจญมาร”ส่วน BAB Fringe ร่วมกับ Rongsi 1984+1 Gallery, HELU-TRANS (THAILAND) และ Warin Lab Nomad จัดนิทรรศการอิสระควบคู่ไปกับ BAB 2026 ขยายพื้นที่แห่งการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางศิลปะไปยังพื้นที่ธนบุรี สมุทรปราการ และสุพรรณบุรีโครงการทั้งสองจึงเหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่อยากออกเดินทางนอกเส้นทางหลัก ค้นพบแกลเลอรีขนาดเล็ก พื้นที่ศิลปะอิสระ และนิทรรศการที่มีแนวทางเฉพาะตัว ช่วยเติมเต็มประสบการณ์การชมงานศิลปะให้หลากหลายยิ่งขึ้นความสำเร็จของ Bangkok Art Biennale ไม่ได้สะท้อนเพียงการเติบโตของวงการศิลปะร่วมสมัยไทย แต่ยังแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของการนำศิลปะและวัฒนธรรมมาเป็นส่วนหนึ่งของการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์สำหรับ Bangkok Art Biennale 2026 จึงไม่ใช่เพียงเทศกาลที่นำผลงานศิลปะจากทั่วโลกมาจัดแสดงในประเทศไทย แต่ยังเป็นการเปิดพื้นที่ให้กรุงเทพฯ แสดงศักยภาพในฐานะเมืองแห่งศิลปวัฒนธรรม ที่สามารถเชื่อมโยงมรดกทางประวัติศาสตร์เข้ากับความคิดสร้างสรรค์ร่วมสมัยได้อย่างมีชีวิตชีวาหากกำลังมองหาทริปเที่ยวกรุงเทพฯ ที่ได้ทั้งความเพลิดเพลิน ความรู้ และแรงบันดาลใจ ลองปักหมุดเทศกาลนี้ไว้ในแผนเดินทาง แล้วออกไปค้นพบว่าเบื้องหลังความงามของศิลปะร่วมสมัยนั้น มีเรื่องราว ความเชื่อ และคำถามเกี่ยวกับโลกใบนี้ซ่อนอยู่อีกมากมายผู้สนใจสามารถติดตามข่าวสาร รายละเอียดผลงาน และตารางกิจกรรมเพิ่มเติมได้ทาง Facebook และ Instagram: Bkkartbiennaleแหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับผู้จัดการออนไลน์https://mgronline.com/travel/detail/9690000103820

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ท่องเที่ยว

"แสงเขียว" เต็มท้องฟ้าท่ามกลางหมู่ดาว มหัศจรรย์ความงามที่ "พะเนินทุ่ง"

05/11/2026

สุดตื่นตา "แสงสีเขียว" ที่ปรากฏเหนือท้องฟ้า ท่ามกลางหมู่ดาวยามค่ำคืน ณ จุดชมวิวเขาพะเนินทุ่ง อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ชวนนักท่องเที่ยวชมปรากฏการณ์น่าอัศจรรย์พร้อมสัมผัสลมหนาวช่วงฤดูกาลท่องเที่ยวนี้หลังจากปิดการท่องเที่ยวเพื่อให้ธรรมชาติได้ฟื้นฟูไป 3 เดือน ล่าสุด เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ที่ผ่านมา ก็ได้มีการเปิดฤดูกาลท่องเที่ยว "เขาพะเนินทุ่ง" อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน แล้ว เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวเดินทางมาสัมผัสอากาศหนาว ชมทัศนียภาพทะเลหมอกอันงดงามตลอดปี และศึกษาความสมบูรณ์ของธรรมชาติผืนป่ามรดกโลก โดยทางอุทยานฯ กำหนดอนุญาตให้ใช้เฉพาะรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อ (4WD) ที่มีสภาพพร้อมใช้งานเท่านั้น ไม่อนุญาตให้นำรถเก๋ง รถตู้ หรือรถยนต์ขับเคลื่อน 2 ล้อทั่วไปขึ้นไปโดยเด็ดขาด สำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่มีรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อ สามารถใช้บริการรถรับจ้างของกลุ่มชุมชนท้องถิ่น ณ ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ซึ่งเป็นการสนับสนุนและกระจายรายได้สู่ชุมชนรอบพื้นที่อนุรักษ์อีกทางหนึ่งการเปิดท่องเที่ยวเขาพะเนินทุ่งในครั้งนี้ รองรับทั้งรูปแบบการท่องเที่ยวแบบไปเช้า-เย็นกลับ และการพักค้างแรมกางเต็นท์สัมผัสธรรมชาติ ทั้งนี้ เพื่อป้องกันความแออัดและลดผลกระทบต่อระบบนิเวศในพื้นที่มรดกโลก อุทยานฯ ได้จำกัดจำนวนนักท่องเที่ยวต่อวันตามขีดความสามารถในการรองรับของพื้นที่ (Carrying Capacity) จึงขอความร่วมมือให้นักท่องเที่ยววางแผนการเดินทางและปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด(ภาพ : Facebook อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน)นอกจากนี้ ยังมีปรากฏการณ์สุดตื่นตาตื่นใจ ที่มี "แสงสีเขียว" เปล่งประกายสว่างไสวเหนือท้องฟ้ายามค่ำคืน บริเวณจุดชมวิวเขาพะเนินทุ่ง โดยเพจ "PR กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช" ได้เผยภาพความมหัศจรรย์นี้ให้ได้ชมกัน"มหัศจรรย์แห่งพะเนินทุ่ง! ต้อนรับเปิดฤดูกาลด้วย "แสงเขียว" เหนือทะเลหมอกตระการตา​ใครคิดถึงเขาพะเนินทุ่งบ้าง ยกมือขึ้น! หลังจากปล่อยให้ธรรมชาติได้พักฟื้นฟูระบบนิเวศไปเต็มๆ ถึง 3 เดือน ตอนนี้อุทยานแห่งชาติแก่งกระจานกลับมาเปิดฤดูกาลท่องเที่ยวอีกครั้งแล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2569 เป็นต้นไป และบอกเลยว่าการกลับมาครั้งนี้ ธรรมชาติจัดชุดใหญ่ไฟกระพริบต้อนรับนักท่องเที่ยวแบบสุดปัง​เพราะเมื่อคืนวันที่ 1 พฤศจิกายนที่ผ่านมา เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ กจ.19 (เขาพะเนินทุ่ง) ได้บันทึกภาพปรากฏการณ์สุดว้าว นั่นก็คือ “แสงเขียว” ที่สาดส่องทอดตัวยาวอยู่ทางทิศตะวันตกของจุดชมวิว โดยแสงสีเขียวนี้ได้เปล่งประกายสว่างไสวตัดกับความขาวนวลของทะเลหมอกยามค่ำคืน สร้างความตื่นตาตื่นใจและงดงามราวกับภาพวาดเลยทีเดียวอากาศหนาวๆ ทะเลหมอกฟูๆ แถมยังมีแสงเขียวสวยๆ รอให้ทุกคนไปชมด้วยตาตัวเองแบบนี้ พลาดไม่ได้แล้วนะครับ! สายแคมป์ปิ้ง สายธรรมชาติ หรือช่างภาพสายลุย รีบแท็กเพื่อน ชวนแฟน แล้วเก็บกระเป๋าพุ่งตัวไปรับลมหนาวกันด่วนๆพิกัด: จุดชมวิวเขาพะเนินทุ่ง"(ภาพ : Facebook PR กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช)สำหรับ "เขาพะเนินทุ่ง" ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เป็นทุ่งหญ้าขนาดใหญ่บนยอดเขาสูง ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,207 เมตร เป็นจุดชมวิวหมอกยามเช้าและดูดาวในกลางค่ำคืน​ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ "แสงสีเขียว" เหนือท้องฟ้าดังกล่าว รศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ อาจารย์ประจําภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เคยให้ความเห็นไว้ว่า แสงสีเขียวดังกล่าว เป็นแสงที่สะท้อนจากเรือไดหมึกมาสู่ก้อนเมฆ ก็น่าจะมาจากเรือประมงของฝั่งประเทศเมียนมา ทางทะเลอันดามัน มากกว่าเรือประมงไทยในอ่าวไทย เนื่องจากทางเจ้าหน้าที่ผู้ถ่ายรูปได้หันกล้องไปทางภูเขาฝั่งประเทศเมียนมา ... และภาพถ่ายจากอวกาศ ก็ยืนยันว่าทางฝั่งทะเลอันดามัน ก็มีเรือประมงที่มีแสงสีเขียวเป็นจำนวนมากเช่นกัน... และถึงแม้ว่าแสงสีเขียว จะมีค่อนข้างน้อย ค่อนข้างจางเมื่อมองด้วยสายตา เนื่องจากเดินทางมาจากระยะทางไกล แต่การที่ถ่ายรูปเปิดหน้ากล้องนานมาก จนสามารถบันทึกแสงดวงดาวได้ดังในรูปนั้น ก็ทำให้สามารถเก็บภาพแสงทั้งหมดไว้ จนท้องฟ้าดูเป็นสีเขียวเข้มเช่นนั้นในรูปที่ถ่ายออกมา(ภาพ : Facebook PR กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช)(ภาพ : Facebook PR กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช)(ภาพ : Facebook PR กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช)แหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับผู้จัดการออนไลน์https://mgronline.com/travel/detail/9690000105754

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

X